Актауский вайб: пляжные вечеринки, экологическая катастрофа и феминизм на берегу Каспия
«О, летите в Актау? Rixos, Tree of life, Tetysblue?» - спрашивали нас пассажиры рейса Уральск-Актау. А мы не знали, что и ответить, ведь четкого плана на эти выходные не было, как и представления о самом городе. На самом деле, Актау - это не только отельный отдых, с аквапарками и вечеринками у бассейна. Здесь не обязательно отправляться на экскурсию на джипах к урочищу Бозжыра или Голубой Лагуне, чтобы получить острые ощущения. Прогуливаясь меж элитных жилых комплексов, здесь легко можно встретить мазары святых и груды останков несчастных обитателей умирающего моря. Суровый климат в этих местах соприкасается с суровым менталитетом. А в закоренелом традиционалистском обществе зарождается фем-революция. Журналист FRESH CITY Дана Дуйсекенова и Амария Худобандаева встретились на берегу Каспийского моря, чтобы рассказать и показать другую сторону города на белых горах.
Автор: Редакция Fresh City
«Страна» адаев
Мы встретились в аэропорту и тогда же узнали, что направляемся в Актау с одной целью - попасть в «Фиолетовую юрту». И речь идёт совсем не об оригинальном этно-ауле.
«Фиолетовая юрта» (Күлгі киіз) - это проект казахстанской феминистской инициативы «Feminita». Уже около года его главные идейные вдохновительницы Жанар Секербаева и Гульзада Сержан ездят по стране и помогают женщинам сделать первый шаг в участии в политических процессах и реализации своих прав.
В этом году западных девушек было решено собрать в Актау. Но не потому, что здесь очень красиво в августе. Все дело в традиционалистском, консервативном менталитете жителей Мангистау, который порой ограничивает конституционные права женщин. Поэтому где, как не в патриархальном центре, читать лекции про феминизм и женщин в политике? Своим присутствием здесь «Feminita» поддержала местных активисток и тех, кто только задумывается об активизме.
Останавливаясь отдельно на менталитете мангистаусцев, обойдёмся без стереотипов. На самом деле, местные жители просто довольно суровы и немногословны. С Амарией мы это поняли, сев в такси из аэропорта, и только больше убедились, позже прогуливаясь по городу.
«Страна» адаев оказалась близка нам, жителям запада. Хотя и от курортного города ожидаешь немного другого.
Между Балабановым и Гаспаром Ноэ
Расположились мы в разных местах. Я в отеле Holiday Inn Aktau Seaside, а Амария в апартах у берега моря. По своему опыту можем сказать так, если вы планируете рабочую поездку или индивидуальный отдых, то апартаменты станут хорошим выбором. Стоимость посуточной аренды здесь в среднем составляет около 10 тыс тг, за эти деньги можно получить просторную площадь с видом на море. Если в планах отдых с детьми или пожилыми родителями, то Holiday Inn Aktau Seaside подойдёт лучше всего. Здесь есть бассейны, аквапарк, сауна, СПА, тренажерный зал, шведский стол и много предложений для маленьких постояльцев. Останавливаясь в этом месте, можно не беспокоиться о многочисленных мелочах, преследующих туристов. Но заплатить за комфорт придется не мало.
В первый же день в Актау, сразу после ужина, мы отправились «квирить» пространство вместе с другими участницами «Фиолетовой юрты». Путь лежал через знаменитую набережную, подаренную городу компанией NCOC («Норт Каспиан Оперейтинг Компани Н.В.», оператор месторождения Кашаган). Уже по запаху, доносящемуся от воды, было понятно, что с морем что-то не так. До воды нужно идти метров 200, по огромным глыбам песчаника и глины. Сквозь осадочные породы растут водоросли и камыш. Сама вода оказалась холодной для августа - в июне и июле здесь было довольно прохладно, и Каспий не успел, как следует прогреться. Кто-то из туристов все же осмеливается купаться на камнях, но мы не советуем, так как волны и скользкое дно могут сыграть роковую роль.
Сама набережная и особенно пальмы создают средиземноморское настроение. Большой плюс - отсутствие стихийной торговли, детских аттракционов и прокатов велосипедов и самокатов. Можно спокойно прогуливаться и наслаждаться закатом.
Когда последние лучи солнца спрятались за горизонтом, пришло время ночной жизни. В поисках атмосферы «petro-money» (нефтяные деньги) и сочного стейка мы забрели в новое заведение «Twins». Но сначала доверились навигатору и очутились между эстетикой Балабанова и Ноэ. Отойдя от береговой линии вглубь города, сначала теряешь тротуары, понимание о происходящем, а потом ещё и набойки с туфлей. С одной стороны, разрушенные здания советской эпохи, с другой - узкие проходы между территориями коттеджей. А связано это с тем, что Актау состоит из микрорайонов, передвигаться между которыми пешком лучше не стоит.
А вот зайти в «Twins» стоит. На «бархатный» сезон у них предусмотрено ограниченное предложение американской мраморной говядины. И винная карта предлагает приятные сорта от Франции до Чили. Интерьер здесь очень простой в отличие от кухни. Гурманы найдут здесь и мясо, и устрицы, и лобстера.
Пикник by Partners
Все, пожалуй, хоть мельком слышали о Пикниках журнала Esquire Kazakhstan. В этом году вместе с партнёрами Elle и Harper’s Bazaar они устраивают шесть пикников в разных городах Казахстана, и один из них как раз пришелся на Актау.
Что такое Пикник by Partners? Это большой опен-эйр с танцами, холодными напитками, разными активностями и розыгрышем призов. Хэдлайнером в этот раз стал V$XV Prince («Карусель», «Суета», «После дождя»). Рэп-исполнитель выступил в необычном для себя амплуа и устроил live-перформанс с инструментальным бэндом и бас-гитарой.
Все происходило на территории Tetysblue Shopping Avenue вблизи Rixos Water World Aktau. Так как это пляж, дресс-код был соответствующим. Но мы забыли о купальниках. К счастью или нет, использовать его бы все равно не пришлось - от песчаного берега до фактической водной линии нужно идти около 15 минут по камням и грудам панцирей и ракушек. Само море в том месте очень плохо пахнет, а дно представляет собой неприятную мягкую субстанцию из мертвых водорослей, глины и черной грязи. В каком месте находятся красивые пляжи для купания мы так и не узнали. Зато насладились диджейским сетом и напитками от партнёров мероприятия.
Сказать, что все прошло идеально, нельзя. Слишком много недоработок, но есть к чему стремиться. Впрочем, для пляжной вечеринки достаточно хорошего настроения и танцевальной музыки. Этого у нас было в избытке. А развлечения в виде бирпонга, игры на рояле и крокета только добавили приятных воспоминаний.
Актауский вайб: пляжные вечеринки, экологическая катастрофа и феминизм на берегу Каспия
Полтора километра между морем и скалой
Последний вечер на Каспии был эквивалентен «дню ног» в спортзале. От гостиницы до Скальной тропы пешком по набережной чуть более 4 км. Весь этот промежуток мы усердно шагали, не прибегая к помощи электросамокатов (как уже писали, на набережной нет точек проката двухколёсного транспорта).
Сама Скальная тропа является дополнением к «подарку» крупнейшего налогоплательщика региона компании NCOC. Она проходит сквозь естественные обвалы осадочных пород. Ветер и вода веками вытачивали из песчано-глиняных скал ажурные узоры. Смотровые площадки, соединенные лестничными лабиринтами, длятся 1,5 километра вдоль береговой линии. Голова кружится от высоты и вида на бьющиеся о камни бирюзовые волны. Вода здесь не пахла тиной, и кто-то даже рыбачил и нырял с этих гигантских валунов.
Осмотреть все пещеры и ущелья как следует, нам не удалось - мы бежали на последний рейс катера. Грешно было бы оказаться на море и ни разу не выйти в него. К слову, прогулка на двухпалубном судне длительностью около 30-40 минут обошлась всего в 3000 тг с человека.
Такой марш-бросок занял много времени, и мы столкнулись со странной особенностью прибрежного города - рано закрывающимися ресторанами. Заведения, которые работают до 2-х и даже 3-х ночи, конечно же, есть. Но подробного рода кафе есть в любом месте. Хороших ресторанов после полуночи, увы, не посетить.
Актауский вайб: пляжные вечеринки, экологическая катастрофа и феминизм на берегу Каспия
И всё-таки море
До Актау из Уральска быстрее всего добираться на Fly Arystan. С 3 августа вплоть до октября между нашими городами запланированы регулярные рейсы. Но покупать билеты стоит заранее, иначе можно столкнуться с проблемой, которая застала нас в этом путешествии.
Пока Амария возвращалась домой через Атырау, мне пришлось задержаться в Актау ещё на три дня. Для моих работодателей это стало плохой новостью, а для меня возможностью наконец-то окунуться в море. Правда, пришлось уехать за 40 километров от города. Дальше Rixos, Tree of Life и озера Караколь. Только там, вдали от вечеринок и кемпингов, нашелся идеальный пляж, с редкими домиками, белым песком и удивительно чистым морем.
Путешествие подходит к концу, как и печатное место для этого любительского репортажа. Хотелось бы рассказать еще про Форт Шевченко, музей и памятник поэта, в честь которого и называли этот городок, Армянскую часовню и маленький филиал Mc Donalds в этой старой крепости. Но уже в другой раз.
Отправляясь в Актау, берите удобную обувь, а ещё лучше сразу две пары. Ходите пешком и смотрите по сторонам. Я вот, совершенно случайно встретила среди элитных высоток Мечеть Алты Кулаш Аулие-Ата, построенную в X-XI веках. Загляните в 17 микрорайон, вы удивитесь, как сквозь бетонные стены высоток просачивается истинный Мангистау - древний, загадочный и неповторимый.
Актауский вайб: пляжные вечеринки, экологическая катастрофа и феминизм на берегу Каспия
Aktau vibe: жағажай кештері, экологиялық апат және Каспий теңізінің жағасындағы феминизм
"Ой, сіз Ақтауға ұшасыз ба? Rixos, Tree of life, Tetysblue? - деп сұрады Орал-Ақтау рейсінің жолаушылары. Бірақ біз не деп жауап берерімізді білмедік, өйткені бұл демалыс күндерінің нақты жоспары, сондай-ақ қаланың өзі туралы түсінік болған жоқ. Негізі Ақтау тек қонақүй демалысы емес, аквапарктер мен бассейнде серуендеуге болады. Тракт немесе Көгілдір Лагун элиталық тұрғын үй кешендерінің арасында жүріп, сіз өліп жатқан теңіздің бақытсыз тұрғындарының қалдықтарын оңай кездестіре аласыз Амария Худобандаева Каспий теңізінің жағасында кездесіп, қаланың арғы бетін ақ тауларда айтып, көрсету үшін кездесті.
Адайлардың «елі».
Мы встретились в аэропорту и тогда же узнали, что направляемся в Актау с одной целью - попасть в «Фиолетовую юрту». И речь идёт совсем не об оригинальном этно-ауле.
«Фиолетовая юрта» (Күлгі киіз) - это проект казахстанской феминистской инициативы «Feminita». Уже около года его главные идейные вдохновительницы Жанар Секербаева и Гульзада Сержан ездят по стране и помогают женщинам сделать первый шаг в участии в политических процессах и реализации своих прав.
В этом году западных девушек было решено собрать в Актау. Но не потому, что здесь очень красиво в августе. Все дело в традиционалистском, консервативном менталитете жителей Мангистау, который порой ограничивает конституционные права женщин. Поэтому где, как не в патриархальном центре, читать лекции про феминизм и женщин в политике? Своим присутствием здесь «Feminita» поддержала местных активисток и тех, кто только задумывается об активизме.
Останавливаясь отдельно на менталитете мангистаусцев, обойдёмся без стереотипов. На самом деле, местные жители просто довольно суровы и немногословны. С Амарией мы это поняли, сев в такси из аэропорта, и только больше убедились, позже прогуливаясь по городу.
«Страна» адаев оказалась близка нам, жителям запада. Хотя и от курортного города ожидаешь немного другого.
Балабанов пен Гаспар Ное арасында
Әр түрлі жерге қоныстандық. Мен Holiday Inn Aktau Seaside-демін, ал Амария теңіз жағасындағы пәтерде. Өз тәжірибемізден біз мынаны айта аламыз: егер сіз жұмыс сапарын немесе жеке демалысты жоспарласаңыз, онда пәтерлер жақсы таңдау болады. Мұндағы күнделікті жалдау ақысы орташа есеппен 10 мың теңгені құрайды, бұл ақшаға теңізге қарайтын кең аумақты алуға болады. Егер сіз балалармен немесе қарт ата-аналармен демалысты жоспарласаңыз, Holiday Inn Aktau Seaside ең қолайлы. Мұнда бассейндер, аквапарк, сауна, спа, тренажер залы, буфет және кішкентай қонақтар үшін көптеген ұсыныстар бар. Бұл жерде тұра отырып, туристерді қызықтыратын көптеген ұсақ-түйектер туралы алаңдамаудың қажеті жоқ. Бірақ жайлылық үшін көп төлеуге тура келеді.
Ақтаудағы ең бірінші күні кешкі астан кейін біз «Күлгін киіз үйдің» басқа қатысушыларымен бірге кеңістікті «кеуірлеуге» бардық. Жол қалаға NCOC (North Caspian Operating Company N.V., Қашаған кен орнының операторы) сыйға тартқан әйгілі жағалау арқылы өтетін. Тек судан шыққан иістің өзінен-ақ теңізде бірдеңе болғаны белгілі болды. Сізге құмтас пен саздың үлкен блоктары арқылы суға дейін 200 метр жүру керек. Шөгінді арқылы балдырлар мен қамыс өседі. Судың өзі тамызға салқын болып шықты – маусым мен шілдеде бұл жерде біршама салқын болды, ал Каспий дұрыс жылынуға үлгермеді. Кейбір туристер әлі күнге дейін жартастарда жүзуге батылы барады, бірақ біз оны ұсынбаймыз, өйткені толқындар мен тайғақ түбі өлімге әкелуі мүмкін.
Жағалаудың өзі және әсіресе пальмалар Жерорта теңізі көңіл-күйін тудырады. Үлкен плюс - стихиялық сауданың, балалар аттракциондарының және велосипедтер мен скутерлердің жалға беруінің болмауы. Сіз тыныш серуендеп, күннің батуын тамашалай аласыз.
Күннің соңғы сәулелері көкжиектің артына тығылғанда, түнгі өмірдің уақыты келді. Петро-ақша атмосферасы мен шырынды стейк іздеп, біз жаңа Егіздерге бардық. Бірақ алдымен олар штурманға сеніп, Балабанов пен Ноенің эстетикасының арасында қалды. Жағалау сызығынан қалаға тереңірек қарай жылжи отырып, сіз алдымен тротуарларды, не болып жатқанын түсінуді жоғалтасыз, содан кейін сіз өкшелеріңіз бен аяқ киімдеріңізді жоғалтасыз. Бір жағынан кеңестік дәуірдің қираған ғимараттары, екінші жағынан саяжай аумақтары арасындағы тар өткелдер. Себебі, Ақтау ықшамаудандардан тұрады, олардың арасында жаяу жүрмеген дұрыс.
Бірақ егіздерге баруға тұрарлық. «Барқыт» маусымы үшін оларда американдық мәрмәр сиыр етінің шектеулі қоры бар. Ал шарап тізімі Франциядан Чилиге дейін жағымды сорттарды ұсынады. Мұндағы интерьер ас үйден айырмашылығы өте қарапайым. Мұнда гурмандар ет, устрица және омар табады.
Серіктестердің пикниктері
Барлығы Esquire Kazakhstan журналының пикниктері туралы қысқаша естіген шығар. Биылғы жылы серіктестер Elle және Harper’s Bazaar бірлесіп Қазақстанның әртүрлі қалаларында алты пикник ұйымдастырып жатыр, олардың бірі Ақтауда болды.
Серіктестер пикнигі дегеніміз не? Бұл үлкен ашық аспан астындағы би, салқын сусындар, түрлі іс-шаралар мен ұтыс ойындары. Бұл жолғы бас лайнер V$XV Prince («Карусель», «Vanity», «Жаңбырдан кейін») болды. Рэп орындаушысы ерекше рөлде өнер көрсетті және аспаптық топ пен бас-гитарамен жанды спектакль қойды.
Барлығы Rixos Water World Aktau жанындағы Tetysblue сауда даңғылы аумағында болды. Бұл жағажай болғандықтан, киім үлгісі орынды болды. Бірақ біз купальниктерді ұмытып кеттік. Бақытымызға орай, жоқ па, оны бәрібір пайдаланудың қажеті жоқ - құмды жағадан нақты су құбырына дейін жартастардың, снарядтар мен снарядтардың үйінділерімен шамамен 15 минут жүру керек. Ол жерде теңіздің өзі өте жағымсыз иіс, ал түбі өлі балдырлардан, саздан және қара балшықтан тұратын жағымсыз жұмсақ зат. Біз жүзуге арналған әдемі жағажайлардың қай жерде орналасқанын білмедік. Бірақ бізге диджейлер жиынтығы және іс-шара серіктестерінің сусындары ұнады.
Барлығы ойдағыдай өтті деп айту мүмкін емес. Кемшіліктер өте көп, бірақ ұмтылатын нәрсе бар. Дегенмен, жағажай кешіне жақсы көңіл-күй мен би музыкасы жеткілікті. Бізде бұл көп болды. Ал сыра теннисі, фортепиано мен крокет ойнау түріндегі ойын-сауық тек жағымды естеліктер қосады.
Теңіз бен тастың арасы бір жарым шақырым
Каспий теңізіндегі соңғы кеш спорт залындағы «аяқ күніне» тең болды. Қонақ үйден Жартасты соқпаққа дейін жағалау бойымен серуендеу 4 км-ден сәл асады. Осы уақыт ішінде біз электр скутерлерінің көмегіне жүгінбей-ақ тынымсыз жүрдік (бұрын жазылғандай, жағалауда екі доңғалақты жалға беру пункттері жоқ).
Рок-трейлдің өзі аймақтағы ең ірі салық төлеушінің NCOC-қа берген «сыйлығына» қосымша. Ол шөгінді жыныстардың табиғи күйреуі арқылы өтеді. Ғасырлар бойы жел мен су құм мен саз тастардан ажурлы өрнектерді қашап келген. Баспалдақтардың лабиринттері арқылы жалғасқан көзқарас нүктелері жағалау сызығымен 1,5 шақырымға созылып жатыр. Менің басым айналады биіктіктен және тастарға соқтығысқан көгілдір толқындардың көрінісі. Мұндағы судан лайдың иісі жоқ, тіпті біреу балық аулап, мына алып тастардан сүңгіп кеткен.
Біз барлық үңгірлер мен шатқалдарды дұрыс зерттей алмадық - біз соңғы қайықпен саяхатқа жүгірдік. Теңізде болып, ол жерге ешқашан шықпау күнә болар еді. Айтпақшы, екі қабатты кемеде шамамен 30-40 минутқа созылатын саяхат бір адамға небәрі 3000 теңге тұрады.
Бұл мәжбүрлі шеру ұзаққа созылды және біз жағалаудағы қаланың біртүрлі ерекшелігін кездестірдік - мейрамханалар ерте жабылады. Әрине, түнгі 2, тіпті 3-ке дейін жұмыс істейтін мекемелер бар. Бірақ кафенің егжей-тегжейлі түрін кез келген жерден табуға болады. Өкінішке орай, түн ортасынан кейін баратын жақсы мейрамханалар жоқ.
Сонда да теңіз
Оралдан Ақтауға жетудің ең жылдам жолы - Fly Arystan. 3 тамыздан қазанға дейін қалаларымыз арасында тұрақты рейстер жоспарлануда. Бірақ сіз билеттерді алдын ала сатып алуыңыз керек, әйтпесе осы сапарда бізді ұстаған мәселеге тап болуыңыз мүмкін.
Амария Атырау арқылы үйіне қайтып келе жатқанда, мен Ақтауда тағы үш күн тұруыма тура келді. Менің жұмыс берушілерім үшін бұл жағымсыз жаңалық болды, бірақ мен үшін бұл теңізге түсу мүмкіндігі болды. Рас, қаладан 40 шақырым жерге баруым керек еді. Одан кейінгі орында Rixos, Tree of Life және Қаракөл көлі. Тек сол жерде, кештер мен кемпингтерден алыс жерде сирек үйлер, ақ құм және таңғаларлық таза теңізі бар тамаша жағажай болды.
Саяхат аяқталып келеді, бұл әуесқой баяндамаға арналған баспа алаңы да аяқталады. Сондай-ақ Форт-Шевченко, ақынның мұражайы мен ескерткіші, осы қала атымен аталған, Армян капелласы және осы ескі бекіністегі Мак Дональдстың шағын филиалы туралы айтқым келеді. Бірақ басқа уақытта.
Ақтауға бара жатқанда ыңғайлы аяқ киім, тіпті жақсырақ, бірден екі жұп алыңыз. Жүріңіз және айналаңызға қараңыз. 10-11 ғасырларда салынған элиталық зәулім үйлердің арасынан «Алты Құлаш Әулие-Ата» мешітіне кездейсоқ тап болдым. 17-ші ықшамауданға қараңызшы, нағыз Маңғыстаудың – көне, тылсым да бірегейі көп қабатты үйлердің бетон қабырғаларынан қалай сіңіп кеткеніне таң қаласың.
