На октябрьской встрече буккроссеры планировали обсуждать книгу Бориса Пастернака «Доктор Живаго». Однако роман, увы, не вызвал живого интереса среди наших читателей .
Автор: Редакция Fresh City
Роман Бориса Пастернака «Доктор Живаго” считается одним из величайших произведений русской литературы XX века. В книге, опубликованной впервые в 1957 году, автор затрагивает множество тем, таких как политика и история, философия и духовное бессмертие, взаимоотношения и любовь, а также многие другие.
Действие романа разворачивается на фоне революции 1917 года и Гражданской войны в России. Пастернак ярко показывает, как политические и социальные потрясения меняют судьбы людей. Примечательно, что роман был запрещен в Советском Союзе из-за его политического подтекста, однако получил международное признание, и Пастернак был удостоен Нобелевской премии по литературе в 1958 году.
В центре повествования - доктор Живаго, не только врач, но и поэт, который ищет смысл жизни в мире, где царит хаос. Пастернак исследует темы свободы и личной ответственности, показывая, как Юрий пытается оставаться верным себе в условиях морального и физического давления.
Роман включает в себя сложный любовный треугольник между Юрием, его женой Тоней и возлюбленной Ларой. Через их отношения Пастернак подчеркивает тему любви, которая выступает как символ чего-то постоянного и прекрасного в быстро меняющемся и разрушительном мире.
Пастернак также рассматривает вопросы смысла жизни, роли судьбы и провидения, а также темы христианства. Многие герои ищут ответы на вечные вопросы, и роман наполнен философскими размышлениями.
Важная роль в книге отведена и природе, которая часто служит отражением чувств героев. Стоит обратить внимание на описания пейзажей и смену сезонов, которые символизируют как внутреннее состояние героев, так и развитие событий.
Все эти аспекты сделали когда-то роман величайшим произведением, но они же отталкивают современного читателя. Большое обилие персонажей, резкая смена времени повествования, неспешный темп, размышления о поэзии и описания природы делают роман сложным для восприятия. С чем и согласилось большинство буккроссеров.
На следующей встрече мы будем обсуждать повесть Михаила Булгакова «Собачье сердце», а также роман Дэниела Киза «Цветы для Элджернона». Эти книги, несмотря на различия в культурном контексте, затрагивают схожие темы - эксперименты над человеком и моральные аспекты такого вмешательства в природу.
Ждём всех желающих 24 ноября!
Подробности о месте и времени встречи будут опубликованы на странице журнала FRESH city в “Инстаграм”: @freshcitykz.
Рецензии наших читателей
Ляззат Бажикова,
Фредерик Бакман «Здесь была Бритт-Мари»
«Я хочу, чтобы кто-нибудь знал: я есть, я здесь».
Бакман - обаятельный наперсточник. Вроде ты знаешь этот фокус, видел сто раз как его делают другие, но в его исполнении веришь, что это магия. Все, о чем он говорит, совсем не ново, но то, КАК он это делает, завораживает: ты можешь смеяться над каким-то моментом и в то же время лить слезы от ситуации в целом. В результате то, что он пытается нам сказать, трогает сердце и заставляет задуматься.
Конечно, Фредерик Бакман не ограничивается только этими темами; подспудно он освещает остросоциальные вопросы, которые как выясняется, знакомы и скандинавам.
Маленький городок в финансовый кризис: закрыты многие объекты городской инфраструктуры, а что не закрыто, то вскоре закроется, ибо «все надо делать постепенно». Работы нет. Из развлечений - футбол на парковке и алкоголь в местной «Пиццерии». Именно в этот городок приезжает главная героиня в надежде найти своё место в жизни, а в итоге даёт надежду всему городку.
Сначала мне было сложно читать книгу, потому что очень раздражала Брит-Мари. Своё мнение о ней я составила ещё по книге «Бабушка велела кланяться…». Этакая чопорная аккуратистка, педант, поверхностная всезнайка и перфекционист в плохом смысле этого слова. «Но есть вещи, которых человек о себе не узнает, пока ему в лицо не направят пистолет»
С этого момента я уже не могла оторваться от книги. Хотя, наверное, даже раньше - тогда, когда Бритт-Мари впервые сервировала ужин для … крысы.
Кто бы мог подумать, что пожилая, всю жизнь не работавшая и не особо приспособленная к современным реалиям бездетная дама сможет добиться того, что о ней с благодарностью и восторгом будут говорить: «Здесь была Бритт-Мари!»
Что она будет путеводной звездой для детской футбольной команды и сможет вдохнуть новую жизнь в вымирающий̆ маленький городок Борг. Что заново переосмыслит свою жизнь и отношение к людям, что будет выбирать между двумя мужчинами (она же такая приличная!) и примет в итоге верное решение.
Это очень трогательная, светлая и поучительная история о смысле жизни, о добре и зле, о последствиях необдуманных поступков и слишком расчётливого принятия решений.
Книга о том, что человек живёт в первую очередь не для мнения окружающих, а для того, чтобы быть счастливым и исполнить хотя бы одну свою мечту.
«- Я уже старая для Парижа.
- А сколько лет Парижу?»
«Доктор Живаго»: вечная классика или прошлый век?
«Доктор Живаго»: мәңгілік классика ма әлде өткен ғасыр ма?
Қазан айындағы кездесуде буккроссерлер Борис Пастернактың «Доктор Живаго» кітабын талқылауды жоспарлады. Дегенмен, роман, өкінішке орай, оқырмандарымыздың арасында үлкен қызығушылық тудырмады.
Борис Пастернактың «Доктор Живаго» романы 20 ғасырдағы орыс әдебиетінің ең ұлы туындыларының бірі болып саналады. Алғаш рет 1957 жылы жарық көрген кітапта автор саясат пен тарих, философия мен рухани өлместік, қарым-қатынас пен махаббат және басқа да көптеген тақырыптарды қозғайды.
Роман 1917 жылғы революция мен Ресейдегі азамат соғысы аясында өрбиді. Пастернак саяси және әлеуметтік сілкіністердің адамдар тағдырын қалай өзгертетінін анық көрсетеді. Атап өтерлігі, романның саяси астары үшін Кеңес Одағында тыйым салынды, бірақ халықаралық деңгейде мойындалды, ал Пастернак 1958 жылы әдебиет бойынша Нобель сыйлығына ие болды.
Әңгіменің ортасында тек дәрігер ғана емес, хаос билеген дүниеде өмірдің мәнін іздеген ақын Доктор Живаго тұр. Пастернак еркіндік пен жеке жауапкершілік тақырыптарын зерттеп, Юрийдің психикалық және физикалық қысым жағдайында өзіне қалай адал болуға тырысатынын көрсетеді.
Романда Юрий, оның әйелі Тоня және сүйіктісі Лара арасындағы күрделі махаббат үшбұрышы бар. Олардың қарым-қатынасы арқылы Пастернак тез өзгеретін және деструктивті әлемде тұрақты және әдемі нәрсенің символы ретінде әрекет ететін махаббат тақырыбына ерекше назар аударады.
Пастернак сонымен қатар өмірдің мәні, тағдыр мен болжау рөлі, сондай-ақ христиандық тақырыбы туралы сұрақтарды қарастырады. Көптеген кейіпкерлер мәңгілік сұрақтарға жауап іздейді, ал роман философиялық ойларға толы.
Табиғат сонымен қатар кітапта маңызды рөл атқарады, ол көбінесе кейіпкерлердің сезімдерінің көрінісі ретінде қызмет етеді. Кейіпкерлердің ішкі күйін де, оқиғалардың дамуын да бейнелейтін пейзаждар мен жыл мезгілдерінің ауысуын сипаттауға назар аударған жөн.
Барлық осы аспектілер бір кездері романды ең үлкен шығармаға айналдырды, бірақ олар қазіргі оқырманды да кері қайтарады. Кейіпкерлердің көптігі, баяндау уақытының күрт өзгеруі, баяу қарқын, поэзия туралы ойлар мен табиғатты суреттеу романды оқуды қиындатады. Көптеген букроссерлер осымен келіскен.
Келесі кездесуде Михаил Булгаковтың «Иттің жүрегі» әңгімесін, сондай-ақ Дэниел Кейстің «Альжернонға арналған гүлдер» романын талқылаймыз. Бұл кітаптар мәдени контексттегі айырмашылықтарға қарамастан, ұқсас тақырыптарды қозғайды - адамның эксперименттері және табиғатқа мұндай араласудың моральдық аспектілері.
Барлығыңызды 24 қарашада күтеміз!
Кездесудің өтетін орны мен уақыты туралы ақпарат Instagram желісіндегі FRESH city журналының парақшасында жарияланады: @freshcitykz.
Оқырмандарымыздың пікірлері
Ләззат Бажикова,
Фредерик Бэкман «Бритт-Мари осында болды»
«Мен біреудің білуін қалаймын: мен осындамын, мен осындамын».
Бэкмен - сүйкімді оймақ жасаушы. Сіз бұл трюкті білетін сияқтысыз, басқалардың мұны жүз рет жасағанын көрдіңіз, бірақ оны орындаған кезде сіз оның сиқырлы екеніне сенесіз. Оның айтқанының бәрі мүлдем жаңа емес, бірақ оны ҚАЛАЙ жасайтыны қызықты: сіз бір сәтте күле аласыз және сонымен бірге жалпы жағдайдан көзіңізге жас аласыз. Соның нәтижесінде оның бізге айтқысы келгені жүректі елжіретіп, ойландырады.
Әрине, Фредерик Бэкман тек осы тақырыптармен шектелмейді; жасырынған, ол скандинавиялықтарға да таныс болған өзекті әлеуметтік мәселелерді қамтиды.
Қаржы дағдарысындағы шағын қала: көптеген қалалық инфрақұрылым нысандары жабылды, ал жабылмағандары жақын арада жабылады, өйткені «бәрін біртіндеп жасау керек». Жұмыс жоқ. Көңіл көтеруге тұрақтағы футбол және жергілікті пиццериядағы алкоголь кіреді. Дәл осы қалаға басты кейіпкер өмірден өз орнын табамын деген үмітпен келеді және соңында ол бүкіл қалаға үміт сыйлайды.
Алғашында кітапты оқу қиынға соқты, себебі Брит-Мари өте тітіркендіргіш еді. Мен ол туралы пікірімді «Әжем саған тағзым деді...» кітабына сүйене отырып қалыптастырдым. Қарапайым, ұқыпты адам, педант, бәрін үстірт білетін және сөздің нашар мағынасында перфекционист. «Бірақ адам оның бетіне мылтық тимейінше, өзі туралы білмейтін нәрселер бар».
Сол кезден бастап мен кітаптан өзімді жұлып ала алмадым. Бәлкім, одан да ертерек - Брит-Мари алғаш рет кешкі ас бергенде... егеуқұйрық.
Өмір бойы жұмыс істемеген және қазіргі заманғы шындыққа бейімделмеген қарт, баласыз ханым ол туралы ризашылық пен қуанышпен айтатындарына қол жеткізе алады деп кім ойлаған: «Бритт-Мари осында болды!»
Ол балалар футбол командасына бағыт-бағдар беретін жарық болады және өліп жатқан шағын Борг қаласына жаңа өмір бере алады. Ол өз өмірін және адамдарға деген көзқарасын қайта қарастырады, ол екі еркектің бірін таңдайды (ол өте лайықты!) және соңында дұрыс шешім қабылдайды.
Бұл өмірдің мәні туралы, жақсылық пен жамандық туралы, асығыс әрекеттер мен тым сақтықпен шешім қабылдаудың салдары туралы өте әсерлі, жарқын және ғибратты әңгіме.
Кітап адамның ең алдымен басқалардың пікірі үшін емес, бақытты болу және кем дегенде бір арманын орындау үшін қалай өмір сүретіні туралы.
