Валентина, расскажите немного о себе. Как давно вы пишете, как обнаружили в себе любовь и талант к живописи, как начинался ваш путь художника?
Я родилась и выросла в городе Алматы, мне 35 лет. Писать картины я начала не так давно - в 2021 году, хотя заниматься живописью мне хотелось всегда, еще со школы. Но жизненные обстоятельства сложились так, что свою мечту пришлось отложить на долгое время. Сейчас я занимаюсь только творчеством: пишу картины, расписываю стены, а также глюкофоны, одежду, обувь и различные аксессуары.
Наверное, это требует определенной смелости, вот так взять и изменить свой род деятельности. А как вы считаете, художниками рождаются или становятся? Важен талант или всё-таки обучение имеет большее значение?
Я считаю, художником можно родиться, но чтобы стать настоящим профессионалом и выдающимся художником, конечно, одного таланта мало. Нужно обязательно вкладывать как можно больше времени в своё обучение, развитие. Это требует огромного терпения, потому что не все сразу получается. Главное, не останавливаться, идти к своей цели, набираться как можно больше опыта, чтобы развить непосредственно свою личную технику написания картин, свой стиль.
А вы уже нашли свой стиль? В какой технике предпочитаете рисовать?
Благодаря многочисленным обучениям, я изучила много различных техник, таких как: эпоксидная смола, жидкий акрил, золочение поталью, объёмная живопись, гиперреализм, реализм, работа с маслом, акрилом. Я знакома со множеством техник, потому что в начале обучения мне хотелось узнать как можно больше. Да и чтобы стать профессионалом в своем деле, необходимо знать практически все, что этого дела касается. В итоге мне удалось найти свой стиль, создать свою авторскую технику. Так с весны 2023 года я начала писать картины в собственной технике - «без кисти». Я пишу без использования каких-либо кистей, только пальцами. Исполняются картины масляными красками.
Откуда берете образы и сюжеты для своих работ?
Сюжеты и образы приходят ко мне либо во сне, либо когда я молюсь перед сном. На поиск своего стиля у меня ушло много времени, и я прошу у Бога помочь мне направить свой талант в нужное русло. Сюжеты у меня сейчас разные, но каждый из них несет в себе смысл, в каждом есть слово божье. Мои картины приносят надежду, любовь, веру в будущее. Говорят о том, что нельзя отчаиваться. Глядя на то, что сейчас творится в этом мире, мы не должны закрываться от добра, мы должны, наоборот, открывать своё сердце, душу и нести добро в этот мир, а не уподобляться всем остальным людям, которые сейчас приносят зло.
Валентина, а вам уже доводилось выставлять свои работы, участвовать в конкурсах?
Да, я принимала участие в различных конкурсах, таких как Golden time talent, Fiestalonia Milenio, ArtAlebrio online gallery - это в основном онлайн-конкурсы и онлайн-выставки, которые проходили в Москве, Санкт-Петербурге. А буквально в сентябре проходил конкурс в Испании, на который я была приглашена лично и где заняла первое место.
Расскажите, пожалуйста, о нем подробнее.
Конкурс SEA SUN FESTIVAL, организованный Fiestalonia Milenio, проходил в городе Льорет-де-Мар с 17 по 23 сентября. Это открытый международный фестиваль-конкурс, в котором принимало участие множество стран мира и на который меня пригласили единогласным решением организационной комиссии. Здесь были представлены не только художники, но также танцоры, певцы, инструментальные исполнители.
Я представила на фестивале две работы, которые ранее выставлялись в городе Льорет-де-Мар, завоевала первое место. Кроме того, я увидела положительный отклик на мое творчество, моими работами заинтересовались. Я приняла участие в мастер-классе, где рассчитывала, что буду обучаться чему-то новому, но в итоге вышло так, что обучала я - делилась своей техникой, своим исполнением, опытом.
Почему победа в подобных конкурсах важна для современного художника?
Победа и участие в подобных конкурсах очень важны для современного художника, так как концепция соединения конкурса с фестивалем даёт возможность не просто принять участие в международных творческих соревнованиях, но и поделиться своим мастерством, показать уровень своих достижений европейскому зрителю, а также продемонстрировать культуру нашей страны за рубежом.
Наверняка в Испании вы посетили музеи, где выставлены работы именитых художников. Какие работы вас больше всего впечатлили?
Да, конечно, я ездила в театр-музей Сальвадора Дали, который находится в городе Фигерасе. Музей начался уже с улицы, где были представлены его работы - скульптуры, картины. Также мы смотрели его ювелирные изделия, созданием которых художник увлекся в последние годы. Они необычайной красоты! Кроме того, они имеют механизмы, благодаря которым двигаются. Это нужно видеть вживую! Потому что на фотографии - это совсем другое. Любая картина, любое произведение на фотографии выглядит совсем по иному, нежели вживую, когда мы можем рассмотреть малейший мазок, который исполнен на холсте. Поэтому меня сильно впечатлили его картины, больше всего - портреты. У него очень много портретов любимой женщины - Галы. И они восхитительны.
Валентина, а какие ещё художники у вас в числе любимых? Почему ?
У меня не так много любимых художников, но один из них - Рафаэль Санти. Он мне очень близок. В том плане, что с самого детства я лицезрела его работу - у нас имелась репродукция его картины «Сикстинская Мадонна». Она до сих пор висит у родителей, эта картина настолько прекрасна! Когда я была маленькой, она мне просто нравилась визуально, но став постарше, я начала ее рассматривать внимательнее. И увидела много необычного и восхитительного. Ведь на самом деле это очень трудоёмкая работа. Когда ты сам художник, ты лучше понимаешь, насколько сложным было это исполнение, ведь там прописаны абсолютно все многочисленные лица, даже на заднем фоне. А в детстве они казались мне какими-то облаками, так вот обманывает зрение эта картина. У Рафаэля очень много различных красивых портретов, но именно «Сикстинская Мадонна» мне ближе всех.
Также мне нравится Микеланджело и его скульптура Давида. Я бы очень хотела воочию увидеть ее, как и картины Рафаэля.
Желаем, чтобы ваша мечта непременно сбылась! А что вы думаете о выражении: «художник должен быть голодным»? Вообще удается ли сегодня зарабатывать на своих работах или живопись - это больше для души?
Насколько мне известно, это выражение принадлежит кому-то из писателей, который в своих произведениях изображал творческих людей. Тех, кто жил одним днём, не думая о завтрашнем. И здесь я абсолютно не согласна с ним, потому что творческие люди, наоборот, это те, кто хочет оставить после себя какую-то частичку, чтобы люди вспоминали его, восхищались, видели их произведения, ощущали их эмоции, потому что в каждую написанную картину мы вкладываем себя. В произведениях заложены смысл, чувства, эмоции, которые происходят от нас.
Благодаря многим возможностям, которые нам даёт сейчас интернет, мы можем довольно-таки свободно продвигать своё творчество, быть более узнаваемыми, выходить на рынок. Поэтому голодным в наше время художник, я считаю, не должен быть. Свои первые работы я начала продавать, выходя на ярмарки, тогда меня ещё никто не знал. Сейчас обо мне знает больше людей, рекомендуют, показывают мое творчество. Соответственно растут и заказы. И если вначале я писала абсолютно все, о чем меня просили, то со временем я стала избирательнее. Я не копирую чужие работы, у меня свое направление. Даже в детстве, если меня просили что-то перерисовать на уроках ИЗО, я всегда добавляла какую-нибудь свою деталь, чтобы моя работа выделялась и показывала - это мое!
Легко ли быть свободным художником в современном Казахстане?
По моему мнению, нет ничего сложного в этом. Потому что, в принципе, у нас нет ограничений. Однако один минус выделить могу - у нас нет никакой помощи для развития художников. А хотелось бы, чтобы государство как-то помогало нам в продвижении и развитии. Поэтому приходится карабкаться самим. Но лично я думаю, что любые сложности у людей только в голове. Если ты будешь стремиться к своей цели, несмотря ни на что, то обязательно добьешься определённых результатов. Поэтому самое главное - никогда не останавливаться на достигнутом, а развиваться дальше, выходить на международные рынки, повышать собственную узнаваемость, благодаря чему и о Казахстане будут больше узнавать в других странах. Знать, что здесь живут и развиваются талантливые и замечательные художники.
Валентина, спасибо за интервью! Желаем вам творческих успехов и дальнейших побед.
«Мен болашаққа үміт, махаббат және сенім жазамын»
Валентина Куцевол - өнер саласында өзін жақында ғана тапқан қазақстандық жас суретші. Дегенмен, қыз халықаралық байқауларда жоғары марапаттарға ие болды, өзіндік кескіндеме техникасын жасады және мұнымен тоқтап қалуға ниеті жоқ. Валентина - арманыңызды жүзеге асыруға ешқашан кеш емес екендігінің жарқын мысалы.
Валентина, өзіңіз туралы қысқаша айтып беріңізші. Жазғаныңызға қанша уақыт болды, суретке деген сүйіспеншілігіңіз бен талантыңыз қалай ашылды, суретші ретіндегі жолыңыз қалай басталды?
Мен Алматыда туып-өстім, жасым 35-те. Мен сурет салуды жақында емес - 2021 жылы, мектептен бастап сурет салғым келгенімен. Бірақ өмірлік жағдайлар сонша, мен арманымды ұзақ уақытқа қалдыруға тура келді. Қазір мен тек шығармашылықпен айналысамын: сурет саламын, қабырғаларды бояймын, сонымен қатар микрофондар, киімдер, аяқ киімдер және әртүрлі аксессуарлар.
Бұл сіздің жұмыс жолыңызды осылай өзгерту үшін белгілі бір батылдықты қажет ететін шығар. Қалай ойлайсыз, суретшілер дүниеге келе ме, әлде жаралған ба? Дарындылық маңызды ма, әлде жаттығу маңыздырақ па?
Мен суретші болып тууға болатынына сенемін, бірақ нағыз кәсіпқой және көрнекті суретші болу үшін, әрине, таланттың өзі жеткіліксіз. Оқыту мен дамуға мүмкіндігінше көп уақыт жұмсау қажет. Бұл көп шыдамдылықты қажет етеді, өйткені бәрі бірден орындала бермейді. Ең бастысы, жеке сурет салу техникаңызды, өз стиліңізді тікелей дамыту үшін тоқтап қалмау, мақсатыңызға қарай жүру, мүмкіндігінше тәжірибе жинақтау.
Сіз өз стиліңізді таптыңыз ба? Қандай техникада сурет салғанды ұнатасыз?
Көптеген тренингтердің арқасында мен эпоксидті шайыр, сұйық акрил, алтын жапырақты алтын жалату, көлемді кескіндеме, гиперреализм, реализм, маймен, акрилмен жұмыс істеу сияқты көптеген түрлі әдістерді үйрендім. Мен көптеген әдістермен таныспын, өйткені тренингтің басында мүмкіндігінше көп нәрсені үйренгім келді. Ал өз саласының кәсіби маманы болу үшін осы мәселеге қатысты барлық дерлік білу керек. Нәтижесінде мен өз стилімді тауып, өз техникамды жасай алдым. Сонымен, 2023 жылдың көктемінде мен өз техникамды қолданып, «щеткасыз» суреттерді сала бастадым. Ешқандай қылқалам қолданбай, саусақпен жазамын. Суреттер майлы бояумен салынған.
Жұмыстарыңыздың суреттері мен тақырыптарын қайдан аласыз?
Маған әңгімелер мен бейнелер түсімде немесе ұйықтар алдында дұға еткенде келеді. Өз стилімді табу үшін көп уақыт қажет болды, мен Құдайдан талантымды дұрыс бағытта бағыттауға көмектесуін сұраймын. Менің сюжеттерім қазір әртүрлі, бірақ олардың әрқайсысында мағына бар, әрқайсысында Құдай сөзі бар. Менің суреттерім болашаққа үміт, махаббат, сенім әкеледі. Үміт үзбеу керек дейді. Қазір бұл дүниеде болып жатқан жағдайға қарап, жақсылықтан өзімізді жауып тастамай, керісінше, жүрегімізді, жан дүниемізді ашып, жақсылық әкелуіміз керек, ал қазір жамандық әкелетін басқа адамдар сияқты болмаймыз.
Валентина, сіз өз жұмысыңызды көрмеге қойып немесе байқауларға қатыстыңыз ба?
Иә, мен «Алтын уақыт таланты», Fiestalonia Milenio, ArtAlebrio онлайн галереясы сияқты түрлі байқауларға қатыстым - бұл негізінен Мәскеу мен Санкт-Петербургте өткен онлайн байқаулар мен онлайн көрмелер. Қыркүйек айында Испанияда жарыс өтті, оған мен жеке шақырылып, бірінші орын алдым.
Бұл туралы толығырақ айтып беріңізші.
Fiestalonia Milenio ұйымдастырған SEA SUN FESTIVAL байқауы 17-23 қыркүйек аралығында Ллорет-де-Мар қаласында өтті. Бұл ашық халықаралық фестиваль-байқау, оған әлемнің көптеген елдері қатысып, мен ұйымдастыру комиссиясының бірауыздан шешімімен шақырылдым. Мұнда әртістер ғана емес, бишілер, әншілер, аспапта орындаушылар да өнер көрсетті.
Фестивальге бұрын Ллоре де Мар қаласында қойылған екі жұмысымды ұсынып, бірінші орынды жеңіп алдым. Сонымен қатар, менің жұмысымның оң бағасын көрдім, адамдар менің жұмысыма қызығушылық танытты. Мен шеберлік сыныбына қатыстым, онда мен жаңа нәрсені үйренемін деп күткен едім, бірақ соңында мен үйреткенім анықталды - өз техникаммен, орындауыммен, тәжірибеммен бөлісті.
Қазіргі суретші үшін мұндай байқауларда жеңіске жету неліктен маңызды?
Жеңіс пен мұндай байқауларға қатысу заманауи суретші үшін өте маңызды, өйткені байқауды фестивальмен біріктіру тұжырымдамасы халықаралық шығармашылық байқауларға қатысуға ғана емес, сонымен қатар өз шеберлігімен бөлісуге, еуропалық аудиторияға өз жетістіктерінің деңгейін көрсетуге, сондай-ақ шетелде еліміздің мәдениетін көрсетуге мүмкіндік береді.
Испанияда атақты суретшілердің туындылары қойылған мұражайларға барғаныңыз сөзсіз. Қай шығармалар сізге қатты әсер етті?
Иә, әрине, мен Фигерес қаласында орналасқан Сальвадор Дали театр-музейіне бардым. Мұражай оның жұмыстары – мүсіндер, картиналар қойылған көшеден басталды. Біз оның зергерлік бұйымдарын да қарадық, оның жасауына суретші соңғы жылдары қызығушылық танытып отыр. Олар ерекше сұлулыққа ие! Сонымен қатар, олардың қозғалуына мүмкіндік беретін механизмдер бар. Мұны тікелей эфирде көру керек! Өйткені фотода бұл мүлдем басқаша. Кез келген кескіндеме, фотосуреттегі кез-келген жұмыс, кенепте жасалған ең кішкентай штрихты зерттей алатын болсақ, шынайы өмірден мүлдем басқаша көрінеді. Сондықтан да маған оның картиналары, ең алдымен портреттері қатты әсер етті. Оның сүйікті әйелі - Галаның көптеген портреттері бар. Және олар дәмді.
Валентина, сенің сүйікті өнеріңнің ішінде тағы қандай суретшілер бар? Неліктен?
Менің сүйікті әртістерім көп емес, бірақ олардың бірі Рафаэль Санти. Ол маған өте жақын. Бала кезімнен оның жұмысын көрдім деген мағынада – бізде оның «Систин Мадонна» картинасы қайта шығарылды. Менің ата-анам әлі күнге дейін ілулі тұр, бұл сурет өте әдемі! Кішкентай кезімде маған көзбен ұнайтынмын, бірақ есейген сайын мұқият қарай бастадым. Мен көптеген ерекше және қызықты нәрселерді көрдім. Өйткені, бұл өте көп еңбекті қажет ететін жұмыс. Сіз өзіңіз суретші болсаңыз, бұл орындаудың қаншалықты күрделі болғанын жақсы түсінесіз, өйткені онда барлық көптеген тұлғалар, тіпті фондық режимде де бейнеленген. Бала кезімде олар маған бұлт сияқты көрінді, сондықтан бұл сурет көзді алдайды. Рафаэльдің көптеген әдемі портреттері бар, бірақ маған ең жақыны – «Систин Мадонна».
Маған Микеланджело мен оның Давид мүсіні де ұнайды. Мен оны өз көзіммен, сондай-ақ Рафаэльдің картиналарымен көргім келеді.
Сіздің арманыңыз міндетті түрде орындалуына тілектеспіз! «Өнер адамы аш болуы керек» деген сөзге қалай қарайсыз? Жалпы, бүгінде жұмысыңыздан табыс таба аласыз ба, әлде жан үшін көбірек сурет салу ма?
Менің білуімше, бұл өрнек өз шығармаларында шығармашылық адамдарын бейнелеген жазушылардың біріне тиесілі. Ертеңін ойламай бір күн өмір сүргендер. Бұл жерде мен онымен мүлдем келіспеймін, өйткені шығармашылық адамдар, керісінше, адамдар оларды есте сақтауы, сүйсінуі, олардың туындыларын көру, олардың эмоцияларын сезіну үшін өздерінің кейбір бөліктерін қалдырғысы келетіндер, өйткені біз салған әр суретке өзімізді саламыз. Шығармаларда өзімізден шыққан мағына, сезім, сезімдер бар.
Интернет бізге қазір беріп жатқан көптеген мүмкіндіктердің арқасында біз өз шығармашылығымызды еркін алға жылжыта аламыз, танымал бола аламыз және нарыққа шыға аламыз. Сондықтан біздің заманда өнер адамы аш болмауы керек деп есептеймін. Алғашқы туындыларымды жәрмеңкелерде сата бастадым, мені әлі ешкім таныған жоқ. Қазір мен туралы көбірек адамдар біледі, маған кеңес береді, жұмысымды көрсетеді. Сәйкесінше тапсырыстар көбейіп жатыр. Алғашында мен өзімнен сұрағанның бәрін жазған болсам, уақыт өте келе мен таңдай бастадым. Мен басқалардың жұмысын көшірмеймін, менің өз бағытым бар. Тіпті бала кезімде сурет сабағында бірдеңені қайта сызу тапсырылса, менің жұмысым көзге түсіп, менікі екенін көрсету үшін үнемі өзімнің детальдарымды қосатынмын!
Қазіргі Қазақстанда еркін суретші болу оңай ма?
Менің ойымша, бұл жерде қиын ештеңе жоқ. Өйткені, негізінен, бізде шектеу жоқ. Дегенмен, бір кемшілігін айта аламын – бізде суретшілерді дамытуға ешқандай көмек жоқ. Бізді алға бастыруға, дамытуымызға мемлекет қандай да бір көмек көрсетсе деймін. Сондықтан біз өзіміз көтерілуіміз керек. Бірақ жеке менің ойымша, адамдардың кез келген қиындықтары тек өз басында болады. Қандай жағдай болмасын, мақсатыңызға ұмтылсаңыз, белгілі бір нәтижеге қол жеткізесіз. Сондықтан, ең бастысы, мұнымен ешқашан тоқтап қалмай, одан әрі даму, халықаралық нарықтарға шығу, өзіңіздің танылуыңызды арттыру, соның арқасында басқа елдердегі адамдар Қазақстан туралы көбірек білетін болады. Мұнда талантты және тамаша суретшілер өмір сүріп, дамып келе жатқанын білу.
Валентина, сұхбатыңызға рахмет! Шығармашылық табыстар мен алдағы жеңістер тілейміз.
