Про вас известно в разных сферах от психологии до медицины. Кем вы позиционируете себя сами ?
Это самый тяжёлый вопрос какой мог бы быть. Наверное, на данный момент я бы назвала себя просветителем. Мой путь достаточно длинный - за свои 63 года я побывала и врачом, и психологом, и педагогом, и духовным наставником. Скажем так, я человек, который воспринимает жизнь, как паломничество, как путь к высшей истине, помогая другим людям на этом пути. Больше всего мне интересен человеческий мир, я воспринимаю человека, как вселенную. Часто путешествуя, открывая какие-то неизведанные вещи, я поняла, что самое интересное, сравнимое с самыми высокими пиками Гималаев - это человеческое сердце.
В Уральск вы также приехали с просветительской целью ?
Да, я читала лекцию на тему «Семья в эпоху перемен». Пока мы сюда ехали, в мире случилось столько катаклизмов - где-то горит, где-то накрывает снегом, где-то нашествие комаров, а где-то медуз. Вот даже в Уральске был паводок, а теперь люди страдают от мошек. Наше время абсолютно нестабильно, а в жизни так важно найти внутреннее пристанище, опору, люди сейчас очень нуждаются в этом. И этим пристанищем может быть семья. Почему я выбрала такую тему для лекции - потому, что Казахстан занимает почётное третье место по разводам в мире. Таким образом мы скоро и «золотую медаль» получим в совершенно не в той сфере, где хотелось бы быть лидером. Вот почему люди перестали ладить друг с другом, почему детям сложно с родителями, а родителям с детьми? Об этом обо всём мы говорим в рамках образовательных проектов. Мы обучаем людей как воспитывать детей, как ладить в семье и как сохранять эти семьи. Что может быть лучше, когда человек становится более умиротворённым, спокойным, сильным творчески, когда он учится сотрудничать, в то время как ещё вчера только умел соперничать? Кроме лекций и семинаров я пишу книги в этой тематике.
Как вы общаетесь с аудиторией ? Как понимаете, о чем нужно говорить ?
По-разному, когда я прихожу в аудиторию, первым делом обращаю внимание на настроение людей. Иногда необходимо провести лекцию, а иногда интерактив. Бывает такое, что вообще лучше пригласить человека или группу людей на сцену и пообщаться напрямую. То есть, это всегда очень творческий процесс. Лекции в этом плане похожи на джаз - приходится много импровизировать.
О чем вы подумали, когда встретились с уральской публикой ?
Во-первых, с Уральском у меня связаны воспоминания о студенчестве, я часто приезжала в этот город. А во-вторых, я увидела у уральцев желание помогать друг другу. Когда сюда шел поток россиян, когда начался паводок, люди относились к нуждающимся с таким уважением, почтением. Я вижу, какие это душевные люди. На лекции мы поднимали злободневные темы, иногда они в парах общались, но в большей степени я вела разговор со всей аудиторией. Ну а в конце они меня утопили в объятиях. Я вообще удивилась, когда ещё в начале лекции какая-то девушка выбежала на сцену, подарила мне букет, обняла и начала фотографироваться. Это было впервые. Вот она спонтанная радость! Большая редкость в наше время.
С какими проблемами к вам приходили на семинар ?
В первую очередь те, кому близка проблематика нашего семинара. Те, у кого есть переживания по вопросам семейных отношений. А их великое множество на самом деле. Всех не перечислить - в этот раз пришли 300 человек. Если разбирать каждого по отдельности, мы понимаем, что беды возникают от преобладающей энергии невежества в семье. Это когда мы не интересуемся друг другом, когда мы хотим воспринимать друг друга, как ресурс. От этого человек устает и впадает в состояние депрессии. Хотя в таком крайнем состоянии люди приходят на мои семинары в меньшей степени потому, что они уже слишком разочарованы. И наоборот приходят те, кто хочет реализовать много целей и планов, и не успевают бывать с семьёй. Они понимают, что с детьми надо заниматься, но у них нет времени. Они постоянно бегут за счастьем в будущем, а в настоящем пропускают всё. Хотя еще Святой Августин говорил, что нет прошлого, настоящего и будущего. Есть прошлое настоящего, настоящее настоящего и будущее настоящего. То есть, если у тебя нет сейчас времени на детей, то в будущем не будет отношений с ними. Ты думаешь, вот сейчас я все доделаю, а потом займусь ими. Но так не получится, потому что только в настоящем моменте происходит то, что творит твою жизнь. Сейчас люди живут либо в прошлом, либо в будущем, а настоящее проскакивает вспышкой.
Тема времени, наверное, особенно откликнулась вашим слушательницам из сообщества бизнес-леди Уральска ?
Да, они меня пригласили, мы отдельно пообщались. Мне вообще очень нравится, что среди них было много многодетных женщин, и притом активных. Один из моих учителей говорил, если у тебя есть задача, найди самого занятого человека и дай ему эту задачу. Он её выполнит. А тот, кто свободен, не выполнит ничего, потому что у него так и не будет возможности. Так вот, вчера я увидела в очередной раз, таких женщин, у которых столько дел и они в прекрасном настроении, готовы сделать ещё кучу всего, продолжают обучаться. И вот знаете, у них такой свежий взгляд, интерес к жизни. Мне это больше всего нравится в людях.
Вы сказали, что у вас это целый образовательный проект. Получается от нас вы поедете куда-то дальше ?
Сейчас я на два дня уезжаю в Алматы, потом еду в Грузию, дальше в Германию, Италию, Латвию, Америку, везде у меня будут семинары. Вернусь почти через 3 месяца, и то на несколько дней. Сразу же после возвращения домой, меня ждут в России. Там я бываю ежегодно. Наш проект о человеческой жизни, начиная от зачатия. Например, у нас есть факультет будущих мам, в Институте Разумного Материнства действует факультет новорожденных мам, потому что женщина рожает, но не сразу становится мамой. Она пока просто родила, а как воспитывать ребёнка ещё не знает. Также есть Родительский Университет для мам и пап, чтобы они в совместном ансамбле могли творить семью. О взаимоотношениях супругов говорят в Академии семейной мудрости. На самом деле важно знать даже то, как правильно прощаться с человеком, когда тот покинул наш мир.
Когда в Алматы было землетрясение, вы публиковали у себя в соцсетях пост о том, как обрести веру в Бога. Вы верующий человек ? Как вы пришли к этому ?
Конечно, да. Но я не христианка или мусульманка. Скажем, я верю в единого Бога, и вхожу в любой храм, который встречаю. У меня папа мусульманин, дедушка был муллой, а мама христианка. Поэтому я очень глубоко знаю Библию и жития святых, и долгое время исповедовала только христианство, но со временем поняла, что нельзя выбрать что-то одно, это нереалистично.
В Казахстане большая часть населения - это мусульмане, а в Грузии, куда вы направляетесь, большинство православные. Вы не встречаете противоречия из-за веры у людей, которые приходят к вам ?
Конечно, иногда такое случается. Например, недавно мне писала одна женщина, о том, почему я цитирую христианских святых. Но мы не можем приватизировать святых, сказать, что эти только для мусульман, а эти для христиан. Святые для всех. Но если у человека внутри возникает напряжение в связи с этим, я уважаю их выбор.
Чего бы вы пожелали нашим читателям ?
Гармонии в отношениях с близкими. Принуждение - это ненадолго, обман тоже. А когда ты вдохновляешься, ты можешь, действительно, летать. Насилие над личностью ни к чему хорошему не приведет. И даже в веру невозможно обратить насилием. Потому что Бог изначально дарит нам свободу. Только будучи свободными мы можем любить друг друга. Только свободные люди дружат, только свободные люди любят. Свобода - это осознание того, что у тебя есть много вариантов действий, когда есть из чего выбирать. Вот например, алкоголик, просыпается утром и у него один вариант - опохмелиться. Когда я утром просыпаюсь, то выбираю из многих вариантов интересных занятий и дел. Вот это свобода - большое пространство в сердце. Люди либо свободны, либо на пути к этой свободе.
Инстаграм @marinatargakova
Марина Таргакова: ӨЗГЕРІС ЗАМАНЫНДАҒЫ ОТБАСЫ
Марина Таргакова – қоғам қайраткері, педагогика және қарым-қатынас психологиясы бойынша семинарлар мен тренингтердің авторы және жүргізушісі, кітаптардың авторы, Гуманитарлық педагогика академиясының профессоры. Марина Таргакова Алматыдағы «Brant» медициналық корпорациясының президенті және психиатрия және эндокриндік патология саласында халықаралық патенті бар бес өнертабыстың авторы. Ол үшін ол Ғылыми жаңалықтар мен өнертабыстар авторларының халықаралық академиясының толық мүшесі болуға шақырылды. Оның тренингтері мен семинарлары әртүрлі елдерде өтеді, ал мамыр айында Марина Таргакова Оралға «Өзгеріс дәуіріндегі отбасы» тақырыбында дәріс оқыды. Қаламызға келген сапарында белгілі психолог FRESH CITY-ке отбасылық келісім мен еркіндік туралы өз көзқарасымен бөлісті.
Сіз психологиядан медицинаға дейін әртүрлі салаларда танымалсыз. Сіз өзіңізді кім ретінде көрсетесіз?
Бұл болуы мүмкін ең қиын сұрақ. Бәлкім, қазіргі кезде мен өзімді тәрбиешімін деп айтатын шығармын. Менің жолым өте ұзақ – 63 жасымда дәрігер, психолог, ұстаз, рухани тәлімгер болдым. Айтпақшы, мен өмірді қажылық, биік ақиқатқа апарар жол деп қабылдайтын, сол жолда басқа адамдарға көмектесетін адаммын. Мені бәрінен бұрын адам әлемі қызықтырады; Мен адамды ғалам ретінде қабылдаймын. Жиі саяхаттап, белгісіз нәрселерді аша отырып, мен Гималайдың ең биік шыңдарымен салыстыруға болатын ең қызықты нәрсе адамның жүрегі екенін түсіндім.
Сіз де Оралға білім алу мақсатында келдіңіз бе?
Иә, мен «Өзгеріс дәуіріндегі отбасы» тақырыбында дәріс оқыдым. Біз осында келе жатқанда әлемде қаншама катаклизмдер болды - бір жерде ол өртеніп жатыр, бір жерде қар басып жатыр, бір жерде масалар басып жатыр, ал бір жерде медузалар бар. Тіпті Оралда су тасқыны болды, қазір адамдар мимиядан зардап шегуде. Біздің уақыт мүлдем тұрақсыз және өмірде ішкі пана, қолдау табу өте маңызды, адамдар қазір оған шынымен мұқтаж. Және бұл баспана отбасы болуы мүмкін. Дәріс үшін бұл тақырыпты таңдаған себебім, Қазақстан әлемде ажырасу бойынша үшінші орында тұр. Осылайша, жақында біз көшбасшы болғымыз келетін мүлде басқа салада «алтын медаль» аламыз. Міне, сондықтан адамдар бір-бірімен тіл табысуды тоқтатты, неге балаға ата-анасымен, ата-анаға балаларымен қиын? Осының барлығын біз білім беру жобалары аясында айтамыз. Біз адамдарға бала тәрбиесін, отбасындағы татулықты және осы отбасыларды қалай сақтау керектігін үйретеміз. Кеше ғана бәсекеге түсуді білген адам бейбіт, сабырлы, шығармашылық тұрғыдан күшті болып, ынтымақтастыққа үйренсе, одан жақсы не болуы мүмкін? Дәрістер мен семинарлардан бөлек, осы тақырыпта кітаптар жазамын.
Сіз аудиториямен қалай сөйлесесіз? Не туралы айту керек екенін қалай түсінесіз?
Көп жағдайда мен сыныпқа кірген кезде ең бірінші адамдардың көңіл-күйіне назар аударамын. Кейде лекция жүргізу керек, ал кейде интерактивті. Әдетте бір адамды немесе бір топ адамдарды сахнаға шақырып, тікелей сөйлескен дұрыс. Яғни, бұл әрқашан өте шығармашылық процесс. Осыған байланысты дәрістер джазға ұқсас - сіз көп импровизациялауыңыз керек.
Жайық жұртшылығымен кездескен кезде не ойладыңыз?
Біріншіден, Оралмен байланысты студенттік кезім есте қалды; Мен бұл қалаға жиі келетінмін. Екіншіден, оралдықтардың бір-біріне көмектесуге деген құштарлығын көрдім. Орыстардың легі осында келгенде, су тасқыны басталғанда халық мұқтаж жандарға осындай құрметпен, құрметпен қарады. Мен олардың қандай мейірімді адамдар екенін көремін. Дәрісте біз өзекті тақырыптарды қозғадық, кейде олар жұптасып сөйлесті, бірақ мен көбінесе бүкіл аудиториямен сөйлестім. Ақырында олар мені қолдарына батырып жіберді. Дәріс басында бір қыз сахнаға жүгіріп шығып, гүл шоғын беріп, мені құшақтап, суретке түсе бастағанда таң қалдым. Бұл бірінші рет болды. Бұл риясыз қуаныш! Бұл күндері өте сирек кездеседі.
Семинарға адамдар қандай мәселелермен келді?
Ең алдымен семинарымыздың мәселелеріне жақын адамдар. Отбасылық қатынастарға алаңдайтындар. Ал шын мәнінде олардың саны өте көп. Барлығын тізімдеу мүмкін емес - бұл жолы 300 адам келді. Әрқайсысына жеке-жеке қарасақ, отбасындағы надандық қуаттан келеңсіздіктер туындайтынын түсінеміз. Бұл біз бір-бірімізге қызығушылық танытпайтын кезде, бір-бірімізді ресурс ретінде қабылдағымыз келген кезде. Бұл адамды шаршатады, депрессиялық күйге түседі. Осындай төтенше жағдайда болса да, адамдар менің семинарларыма аз келеді, өйткені олар қазірдің өзінде көңілдері қалды. Ал, керісінше, көптеген мақсаттары мен жоспарларын жүзеге асырғысы келетіндер келеді, отбасымен бірге болуға уақыттары жоқ. Олар балалармен жұмыс істеу керек екенін түсінеді, бірақ уақыттары жоқ. Олар үнемі болашақта бақыттың соңынан жүгіреді, бірақ қазіргі уақытта бәрін сағынады. Әулие Августин де өткен, бүгін және болашақ жоқ деп айтқанымен. Бүгінгінің өткені, бүгінгінің бүгіні және бүгінгінің болашағы бар. Яғни, қазір балаларға уақытыңыз болмаса, болашақта олармен қарым-қатынаста болмайсыз. Сіз ойлайсыз, мен қазір бәрін бітіремін, содан кейін оларға қамқорлық жасаймын. Бірақ олай болмайды, өйткені сіздің өміріңізді тудыратын нәрсе дәл осы сәтте ғана болады. Қазір адамдар не өткенде, не болашақта өмір сүреді, ал қазіргі уақыт жарқ етіп өтеді.
Уақыт тақырыбы Оралдағы іскер әйелдер қауымының тыңдармандары арасында ерекше резонанс тудырған шығар?
Иә, шақырды, бөлек сөйлестік. Жалпы, олардың арасында көп балалы, белсенді әйелдердің де көп болғаны маған қатты ұнайды. Бір ұстазым тапсырмаң болса, ең көп жұмыс істейтін адамды тауып, сол тапсырманы бер депті. Ол жасайды. Ал еркін адам ештеңеге қол жеткізе алмайды, өйткені оның ешқашан мүмкіндігі болмайды. Міне, күні кеше мен тағы да осындай істері көп, көңіл-күйі тамаша, бұдан да көп нәрсені істеуге дайын әйелдердің оқуын жалғастырып жатқанын көрдім. Білесіз бе, оларда сондай тың көзқарас, өмірге деген қызығушылық бар. Адамдардың маған ең ұнайтыны осы.
Бұл сіз үшін тұтас білім беру жобасы екенін айттыңыз. Бізден ары қарай баратын шығарсың?
Қазір мен Алматыға екі күнге кетемін, сосын Грузияға, сосын Германияға, Италияға, Латвияға, Америкаға барамын, барлық жерде семинарлар өткіземін. Мен 3 айдан кейін қайтамын, тек бірнеше күн. Елге оралған соң бірден Ресейде мені күтіп отыр. Мен жыл сайын барамын. Біздің жоба адам өміріне байланысты, оның тұжырымдамасынан бастап. Мысалы, бізде болашақ аналар факультеті бар, ал Ақылды ана институтында жаңа туған аналар факультеті бар, өйткені әйел босанады, бірақ бірден ана болмайды. Ол жаңа ғана босанды, бірақ баланы қалай тәрбиелеу керектігін әлі білмейді. Сондай-ақ аналар мен әкелер үшін бірлескен ансамбльде отбасын құра алатын Ата-аналар университеті бар. Отбасы даналығы академиясы ерлі-зайыптылар арасындағы қарым-қатынас туралы айтады. Шын мәнінде, адам біздің әлемнен кеткен кезде онымен қалай дұрыс қоштасу керектігін білу өте маңызды.
Алматыда жер сілкінісі болғанда әлеуметтік желіде Аллаға қалай иман келтіруге болады деген жазба жариялаған едіңіз. Сен сенушісің бе? Бұған қалай келдіңіз?
Әрине иә. Бірақ мен христиан немесе мұсылман емеспін. Мен бір Құдайға сенемін делік, мен кез келген ғибадатханаға кіремін. Менің әкем мұсылман, атам молда, анам христиан. Сондықтан мен Киелі кітапты және әулиелердің өмірін өте терең білемін және ұзақ уақыт бойы мен тек христиан дінін ұстандым, бірақ уақыт өте келе мен бір нәрсені таңдауға болмайтынын түсіндім, бұл шындыққа жанаспайды.
Қазақстанда халықтың басым бөлігі мұсылмандар, ал сіз баратын Грузияда православие дінін ұстанатындар. Сізге келген адамдар арасында сенімге байланысты қайшылықтарға кезігесіз бе?
Әрине, бұл кейде болады. Мысалы, жақында бір әйел маған христиан әулиелерінен дәйексөз келтіретінім туралы жазды. Бірақ біз әулиелерді жекешелендіре алмаймыз, бұлар тек мұсылмандар үшін, мыналар христиандар үшін деп. Барлығы үшін әулиелер. Бірақ егер адамның ішінде бұл туралы шиеленіс болса, мен олардың таңдауын құрметтеймін.
Оқырмандарымызға не тілер едіңіз?
Жақын адамдармен қарым-қатынаста үйлесімділік. Мәжбүрлеу ұзаққа бармайды, алдау да. Ал шабыт алған кезде, сіз шынымен де ұша аласыз. Адамға зорлық жасау жақсылыққа апармайды. Тіпті сенімді зорлықпен өзгерту мүмкін емес. Өйткені Құдай бізге әуелде еркіндік береді. Еркін болған кезде ғана біз бір-бірімізді сүйе аламыз. Азат адамдар ғана дос, еркін адамдар ғана сүйеді. Бостандық - таңдауға көп болған кезде сізде әрекет етудің көптеген нұсқалары бар екенін түсіну. Мысалы, маскүнем таңертең оянады және оның бір ғана мүмкіндігі бар - байсалды болу. Таңертең оянғанда мен көптеген қызықты әрекеттер мен айналысатын нәрселердің ішінен таңдаймын. Бұл еркіндік – жүректегі үлкен кеңістік. Адамдар не азат, не осы бостандық жолында.
Instagram @marinatargakova
