Мода и стиль • FRESH CITY • 2024-09-27

Путь длиною в 10 лет… Аида Буранкулова откровенно про FRESH CITY

Этот выпуск особенный для всех, кто работает над ним. Во-первых, журналу исполняется 10 лет. Во-вторых, сам выпуск носит красивый номер - 100. Чтобы понять, что значат эти цифры для FRESH CITY, нужно знать какие взлеты и падения пришлось пережить изданию на протяжении всех этих лет. Откровенно и с любовью главный редактор Аида Буранкулова рассказывает про тернистый путь и маленькие радости издателя.

Автор: Редакция Fresh City

Путь длиною в 10 лет… Аида Буранкулова откровенно про FRESH CITY

Когда никто не верит

Началось это в августе 2014 года. Я никогда не грезила работой в журнале, тем более глянцевом, спокойно развивалась в коммерческой сфере и даже думала открыть свой бизнес (ателье), после чего перейти к созданию собственного бренда одежды. Все изменилось в один день, когда мой будущий деловой партнер и близкий друг Алексей Фадеев сделал предложение присоединиться к креативному проекту - FRESH CITY. А почему бы и да! Такого формата в Уральске ещё не было, а значит мы станем первооткрывателями, зададим тренд и вообще перевернем размеренную жизнь города с ног на голову. Иллюзий о том, что все с ходу легко получится, мы не питали, на деле оказалось даже сложнее.

Вначале было очень тяжело. У нас не было даже наглядного пособия, чтобы предложить потенциальным рекламодателям - а реклама это единственный способ для СМИ не зависеть от госзаказов. Это сейчас мы можем принести сотню своих выпусков, по годам разложить на столе перед клиентом, чтобы он взглядом оценил на что мы способны. На тот период у нас был лишь распечатанный на бумаге примерный эскиз. Готовился первый выпуск, а мы никак не могли донести до предпринимателей, что это и почему им нужна реклама именно у нас. Большинство бизнесменов уповали на так называемое «сарафанное радио», или, в крайнем случае, рекламу на ТВ или в газетах. Даже FRESH CITY долгое время по привычке называли газетой.

Я не могу сказать с уверенностью, что FRESH CITY стал первым глянцевым изданием в Уральске. Таковые были, но очень быстро закрывались, так и не успев набрать аудиторию. Зато могу сказать, что мы задали тренд, и после нас начали открываться новые журналы с той или иной степенью успеха. Спустя год или около того Алексей решил уйти в другую сферу и журнал остался полностью на мне. В меня никто не верил. За спиной шептались журналисты и редакторы, делали ставки, когда мы закроемся, ведь у меня «нет журналистского образования». Про образование правда, но это не помешало мне быть и редактором, и журналистом, и копирайтером в одном лице, когда для FRESH CITY наступали темные времена.

Про взлеты…

Сегодня иметь в компании своего PR-менеджера, SMM-специалиста и маркетолога стало в порядке вещей. Но 10 лет назад мало кто из предпринимателей об этом задумывался. Сейчас мы не можем представить ни одно маленькое ИП без собственного логотипа - это первое, что делают перед открытием. А тогда для рекламного макета нам приходилось иногда отрисовывать лого по фотографиям наружных вывесок. Представьте, насколько изменилась сфера за эти годы.

Итак, FRESH CITY наладил выпуск печатной версии журналов с периодичностью 11 раз в год, потом мы запустили сайт, мобильное приложение и, конечно, социальные сети - куда же без них. Без опыта и диплома филолога я смогла провести журнал сквозь «бури» и «штормы», но не потому что я отличаюсь какими-то сверхспособностями - решающую роль сыграло мое упрямство. Получая отказ или многозначительное «подумаем», я приходила на встречи вновь и вновь, пока не добивалась результата.

А результат, хоть и заставил себя подождать, но от того стал еще более ценным. Наши любимые клиенты, которые бессменно занимают заднюю обложку каждого выпуска - сеть супермаркетов «Суровский». С ними договор длится уже 9 лет. Особый дорогой клиент и партнер журнала - РЦ «Галактика», с ними мы проводим ежегодную Премию года и ежемесячно сотрудничаем по журналу порядка 8 лет. Предприниматель Армат Бисенов - знакомство с ним сыграло большую роль не только для издания, но и для меня лично. Ведь благодаря ему я открыла для себя такую сферу, как агробизнес, увидела весь его масштаб.

Кстати, именно сотрудничество с предпринимателями стало отправной точкой для смены направления журнала. Первые обложки украшали просто модели с приятной внешностью, потому что так делали большинство глянцевых изданий в мире. Но, во-первых, в Уральске, да и в Казахстане в целом, не были так развиты модельные агентства, и соответственно не было профессиональных моделей, способных показать нужную эмоцию для главного фото. Во-вторых, мы поняли, что акцент нужно делать не на внешность, а на личность. Теперь с обложек FRESH CITY смотрят настоящие победители жизни, те, кто своим упорством и умом смогли пробить себе дорогу, те, чьи советы и опыт могут стать мотивацией и примером для сотен и тысяч. Только бизнесмены, лидеры мнений и профессионалы - это строгий стандарт. Нас много раз просили разместить на обложке товар или фасад главного офиса компании, но мы не нарушали собственного правила.

Запоминающимся выпуском стал «март 2023», когда на главном фото появились сразу четыре публичные личности, лидеры партии «Respublica» - Айдарбек Ходжаназаров, Куаныш Шонбай, Бейбит Алибеков и Сырымбек Тау. Он стал особенным благодаря тому, что это единственный раз для «республиканцев», когда они появились на обложке какого- либо издания. Редактор FRESH CITY Аида Буранкулова и сама появлялась на обложке своего журнала дважды. Первый раз в переломный момент - в праздничном выпуске к 2-летию издания. А второй раз по пожеланиям клиента ювелирного салона «Zarania». На этой обложке Аида представляла золотые украшения в качестве модели.

… и падения

Что такое журнал? Это постоянная работа над контентом, съемки, рекламные контракты, и много стресса от налоговой отчётности, счетов за печать и аренду, содержание штата и попыток остаться «на плаву» во что бы то ни стало. Казалось бы самое тяжёлое позади, журнал выпускается на протяжении двух лет, повысилась узнаваемость. Но наступил кризис - прибыли нет, и работать приходится на голом энтузиазме и за менеджеров, и за журналистов. Иду домой и плачу, а в голове мысли: «Наверное надо закрыть журнал, так больше продолжаться не может». Нервы не выдерживали, но и просто так бросить все труды я не могла. Поэтому на следующий день я снова шла на работу со словами: «Аида, давай ещё один месяц продержимся и посмотрим как будет». Но в следующем месяце история повторялась. Я опять иду в слезах и думаю, что теперь точно все - у меня маленький ребенок, мне нужны деньги, бесконечно вкладываться, не получая отдачи, глупо.

Так в бесконечном торге с собственной совестью прошло несколько месяцев и ситуация постепенно начала налаживаться. Я снова собрала штат. Это была классная команда, у нас, в принципе, всегда работали творческие и креативные люди. И вот они решили сделать мне подарок на день рождения - сертификат в «КазахЮвелир». Я купила себе серёжки, о которых давно мечтала. Помню, как с удовольствием их носила и любила. Только вот опять настал момент, когда мы просели в продажах. Не могу сказать, что мы одни пострадали - по Казахстану прокатилась такая тенденция. У всех был кризис, а в такой ситуации сокращают расходы на рекламу, то есть на наши услуги.

Что делать? Я собрала все свое золото и заложила в ломбард, чтобы выплатить зарплату сотрудникам. Через месяц или меньше, когда появились деньги, два из трех пакетов золота удалось выкупить. Но те самые серёжки остались в третьем… С ними остались и другие украшения, но именно подарок от моих коллег я вспоминаю с какой-то теплой грустью до сих пор, даже спустя восемь лет.

Дорогие мои, хорошие

За эти годы коллектив FRESH CITY постоянно обновлялся. На то были разные причины - декрет, переезд или новые предложения по работе. Но я всегда точно знаю, что на новом месте все они преуспеют. Потому что наш журнал - это школа жизни. Мы учим находить выходы из любой ситуации, и подход к любому человеку. Строгие дедлайны, насыщенные будни - меня это закалило, и всех сотрудников тоже.

Первое время мне тяжело было смириться с уходом людей, с которыми мы уже сработались. Даже какая-то ревность присутствовала. Но потом я поняла, что менять работу нормально, и искать себя в разных сферах очень хорошо. Кстати, со всеми бывшими сотрудниками мы в теплых отношениях и с некоторыми даже дружим. Сейчас я с благодарностью отпускаю людей, ведь они вкладывали душу в наш проект, и просто пришло время нашим дорогам разойтись. Хотя кто-то все равно возвращается обратно - такие моменты особенно греют душу.

На мой взгляд, климат в коллективе зависит от руководителя. Если человек адекватен, лоялен, открыт, добр и честен, то соответственно и работники подбираются такие же. Это стимул для меня становиться лучше. Потому что я хочу, чтобы со мной работали не просто лучшие дизайнеры и журналисты, но и хорошие, душевные люди.

Если сильно хочешь - сделай это!

В 2018 году нам стало тесно в Уральске. Поэтому, взяв с собой одного из менеджеров я поехала открывать офис в Атырау. Да, все было именно так - подумали, поехали и сделали. Буквально два дня ушло на поиск офиса и открытие. Этот шаг был нужен, чтобы найти новых клиентов и расширить, так сказать, сферу влияния.

2020 год все изменил. Мы стали мобильнее. Пандемия научила всех вести переговоры на расстоянии и даже сотрудничать много лет, не встречаясь лично. Потому смысла открывать офис в Актау не было, хотя до этого были попытки. А Аксай и вовсе как спутник Уральска - до него всего пара часов езды. Принцип «берешь и делаешь» положил начало многолетней традиции - Премии года. Помню, как сидела в машине и жаловалась подруге, что хочется праздника. На следующий день после мозгового штурма в офисе мы приступили к подготовке первой Премии. С тех самых пор это стало светским мероприятием города №1, без преувеличения. Поэтому что здесь собираются интересные, состоявшиеся личности, без официоза, но с шармом европейских званых вечеров. Церемония награждения, потрясающие декорации, живая музыка, танцы, кухня, блеск и великолепие Уральска. На самом деле, также из простой идеи «а почему бы нет» зародился наш книжный клуб Fresh Bookcrossing. То есть журнал смог выйти за пределы глянцевых страниц, и превратился в сообщество, большую семью, объединенную общими ценностями.

С любовью, FRESH CITY

FRESH CITY стал частью моей жизни. У меня есть облачное хранилище, на котором хранятся все выпуски журнала и тёплые моменты, связанные с ним. А также целый архив печатной версии - в них таится особая магия. Например, 50-й выпуск посвящен открытию офиса в Атырау. В то время, преодолев внутренний барьер и я поняла, что открываться в других городах - это легко. Не надо ничего бояться. Сейчас мы работаем над 100-м выпуском, и для меня он ознаменуется стабильностью. Мы крепко стоим на ногах, а я ничего не боюсь, потому что FRESH CITY убрал мои страхи. Выхода нет, только из гроба - вот честно. В остальном можно договориться, купить или что-либо придумать.

Мне удалось доказать всем и самое главное себе: что я могу, что не слабая, меня невозможно просто так взять и обидеть. Раньше было больше самоутверждения, мне хотелось показать, что я в этом мире человек стоящий внимания, что я профессионал. Сейчас уже никому ничего не хочется доказывать. Поступки человека лучше всего говорят о нем. Уверена, что вместе с коллективом мы вносим вклад в культурное наследие Западного Казахстана, в его развитии, не только с точки зрения бизнес- сообщества, но общества в целом.

Прошло 10 лет. Что только не пережито за это время. Поэтому, хочу поблагодарить свою команду и всех людей, которые когда-либо работали с изданием FRESH CITY, за их креатив, добрые сердца и профессионализм. Это невероятные люди, которые вложили душу в становление журнала. Знайте, в каждом выпуске есть частица вас. Очередной выход журнала - это маленькая жизнь. И в создании нее есть вклад наших партнёров и клиентов. Огромная благодарность им за сотрудничество и доверие. Для нас это очень ценно.

Журналу FRESH CITY желаю отметить и 150-й, и 200-й выпуск с тем же статусом - высокопрофессионального издания, оставаясь визитной карточкой не только нашего региона, но Казахстана в целом.

10 жылдық жол... Аида Буранкулова БАЛА ҚАЛА туралы ашық айтады

Бұл шығарылым онымен жұмыс істейтіндердің барлығы үшін ерекше. Біріншіден, журнал өзінің 10 жылдығын атап өтуде. Екіншіден, мәселенің өзінде әдемі нөмір бар – 100. Бұл сандар FRESH CITY үшін нені білдіретінін түсіну үшін басылымның осы жылдар ішінде қандай күйзелістерді бастан өткергенін білу керек. Бас редактор Аида Буранқұлова баспаның қиын жолы мен азғантай қуаныштары туралы шынын да сүйіспеншілікпен әңгімелейді.

Ешкім сенбейтін кезде

Бұл 2014 жылдың тамызында басталды. Мен журналда, әсіресе жылтыр журналда жұмыс істеуді армандаған емеспін, мен коммерциялық салада тыныш дамыдым, тіпті өз бизнесімді (ателье) ашуды ойладым, содан кейін өзімнің киім брендімді құруға көштім. Бір күні менің болашақ серіктесім әрі жақын досым Алексей Фадеев креативті жоба – FRESH CITY-ге қосылу туралы ұсыныс жасағанда бәрі өзгерді. Неге жоқ! Мұндай формат Оралда бұрын-соңды болмаған, яғни біз пионер боламыз, тренд орнатамыз және жалпы қаланың өлшенген өмірін төңкереміз. Бізде бәрі бірден оңай болады деген елес болған жоқ; шындығында одан да қиын болып шықты.

Басында өте қиын болды. Бізде әлеуетті жарнама берушілерді ұсынатын көрнекі құрал да болған жоқ - ал жарнама БАҚ үшін мемлекеттік тапсырыстарға тәуелді болмаудың жалғыз жолы. Енді біз жүздеген мәселемізді әкеле аламыз, оларды клиенттің алдына үстелге қоя аламыз, сонда ол біздің не істей алатынымызды көре алады. Ол кезде бізде тек қағазға басылған дөрекі эскиз ғана болатын. Бірінші шығарылым дайындалып жатқан еді, бірақ біз кәсіпкерлерге оның не екенін және бізбен жарнаманың не үшін қажет екенін жеткізе алмадық. Бизнесмендердің көпшілігі «ауызша сөз» деп аталатын немесе төтенше жағдайда теледидардағы немесе газеттегі жарнамаға сүйенді. Тіпті «ЖАҢА ҚАЛА» әдетінен бұрын газет аталды.

FRESH CITY Оралдағы алғашқы жылтыр басылым болды деп нақты айта алмаймын. Кейбіреулер болды, бірақ олар аудитория жинап үлгермей, өте тез жабылды. Бірақ мен айта аламын, біз тренд орнаттық және бізден кейін әртүрлі дәрежедегі табыстармен жаңа журналдар ашыла бастады. Бір жылдан кейін Алексей басқа салаға ауысуды шешті және журнал толығымен менімен қалды. Маған ешкім сенбеді. Журналистер мен редакторлар артымыздан сыбырласып, қашан жабылатынымызға бәс тігеді, өйткені менің «журналистикалық білімім жоқ». Бұл білім туралы шындық, бірақ бұл FRESH CITY қараңғы күндерді бастан өткерген кезде редактор, журналист және копирайтер болуға кедергі болмады.

Көтерілу туралы...

Бүгінгі таңда компанияңызда жеке PR-менеджер, SMM маманы және маркетологтың болуы істің тәртібіне айналды. Бірақ 10 жыл бұрын бұл туралы ойлаған кәсіпкерлер аз. Қазір біз жеке логотипсіз бірде-бір шағын жеке кәсіпкерді елестете алмаймыз - бұл олардың ашар алдында жасайтын бірінші ісі. Содан кейін, жарнамалық макет үшін біз кейде сыртқы белгілердің фотосуреттерінен логотипті салуға тура келді. Осы жылдар ішінде өріс қаншалықты өзгергенін елестетіп көріңізші.

Сонымен, FRESH CITY журналдардың баспа нұсқасын жылына 11 рет шығара бастады, содан кейін біз веб-сайтты, мобильді қосымшаны және, әрине, әлеуметтік желілерді іске қостық - оларсыз біз қайда болар едік? Тәжірибесіз және филология мамандығы бойынша дипломым болмаса, мен журналды «дауылдар» мен «дауылдар» арқылы басқара алдым, бірақ менде ешқандай күшті күш бар болғандықтан емес - менің қыңырлығым шешуші рөл атқарды. Бас тарту немесе «ойланып көрейік» деген мағыналы сөздерді алып, нәтижеге жеткенше қайта-қайта кездесулерге келдім.

Нәтиже біраз уақыт болса да, одан да құнды болды. Әр нөмірдің артқы мұқабасын мәңгілік басып тұратын біздің сүйікті клиенттеріміз - «Суровский» супермаркеттер желісі. Олармен келісім-шарт 9 жылға созылған. Журналдың ерекше құрметті клиенті және серіктесі - «Галактика» ТК, олармен біз жыл сайынғы «Жыл марапатын» өткіземіз және журналда шамамен 8 жыл бойы жұмыс істеп келеміз. Кәсіпкер Армат Бисенов – онымен кездесу басылым үшін ғана емес, жеке мен үшін де үлкен рөл атқарды. Өйткені, соның арқасында агробизнес сияқты саланы ашып, оның ауқымын толық көрдім.

Айтпақшы, бұл журналдың бағытын өзгертуге бастау болған кәсіпкерлермен ынтымақтастық болды. Алғашқы мұқабалар жай ғана жағымды сыртқы түрі бар модельдермен безендірілген, өйткені әлемдегі ең жылтыр басылымдар осылай жасады. Бірақ, біріншіден, Оралда, жалпы Қазақстанда модельдік агенттіктер онша дамымаған, сәйкесінше негізгі фотоға қажетті эмоцияны көрсете алатын кәсіби модельдер де жоқ еді. Екіншіден, сырт келбетке емес, кісілікке мән беру керектігін түсіндік. Енді өмірдің нағыз жеңімпаздары FRESH CITY мұқабасынан көрінеді, олар табандылығымен және ақылдылығымен жолын сала білгендер, кеңестері мен тәжірибесі жүздеген және мыңдаған адамдарға мотивация және үлгі бола алатындар. Тек бизнесмендер, пікір көшбасшылары мен кәсіпқойлар қатаң стандарт болып табылады. Бізге бұйымды немесе компанияның бас кеңсесінің қасбетін мұқабаға қоюды бірнеше рет өтінді, бірақ біз өз ережемізді бұзған жоқпыз.

Есте қалатын мәселе «Наурыз 2023» болды, сол кезде басты суретте төрт қоғам қайраткері, «Республика» партиясының жетекшілері Айдарбек Хожаназаров, Қуаныш Шонбай, Бейбіт Әлібеков және Сырымбек Тау пайда болды. Оның ерекшелігі – республикашылдар кез келген басылымның мұқабасына шығатын жалғыз уақыт болды. FRESH CITY редакторы Аида Буранқұлованың өзі журналының мұқабасына екі рет шықты. Бірінші рет бетбұрыс кезінде – басылымның 2 жылдығына арналған мерекелік нөмірде. Ал екінші рет Zarania зергерлік салонының клиентінің өтініші бойынша. Бұл мұқабада Аида алтын әшекейлерді үлгі ретінде көрсетті.

... және құлайды

Журнал дегеніміз не? Бұл мазмұн, фильм түсіру, жарнамалық келісім-шарттар бойынша тұрақты жұмыс және салық есептілігі, басып шығару және жалдау шоттары, қызметкерлермен қамтамасыз ету және кез келген жағдайда тұруға тырысу. Ең сорақысы артта қалғандай, журналдың шыққанына екі жыл болды, танылуы арта түсті. Бірақ дағдарыс келді - пайда жоқ, біз менеджерлер үшін де, журналистер үшін де таза ынтамен жұмыс істеуіміз керек. Мен үйге барып, жылап, басымда: «Мен журналды жабуым керек, бұл бұдан былай жалғаса алмайды» деп ойлаймын. Менің жүйкем шыдай алмады, бірақ мен барлық жұмысымды тастап кете алмадым. Сондықтан, келесі күні «Аида, тағы бір ай шыдаймыз, қалай болғанын көрейік» деп жұмысқа қайта шықтым. Бірақ келесі ай тарих қайталанды. Мен тағы да жылап кетіп бара жатырмын және бұл қазір болды деп ойлаймын - менің кішкентай балам бар, маған ақша керек, қайтарымсыз шексіз ақша салу ақымақтық.

Осылайша бірнеше ай өз ар-ұжданыммен бітпейтін келіссөздермен өтті және жағдай біртіндеп жақсара бастады. Мен қызметкерлерді қайтадан жинадым. Бұл тамаша команда болды; Негізінде, біз үшін әрқашан креативті және жаңашыл адамдар жұмыс істеді. Сондықтан олар маған туған күніме сыйлық беруді ұйғарды - «Қазақ зергерінің» сертификатын. Мен өзіме көптен бері армандаған сырғаларды сатып алдым. Оларды киіп, жақсы көргенім есімде. Енді ғана біз сатылымға түсіп кеткен сәт қайта келді. Жалғыз біз зардап шекті деп айта алмаймын – бұл үрдіс бүкіл Қазақстанға тарады. Барлығы дағдарысқа ұшырады және мұндай жағдайда олар жарнамалық шығындарды азайтады, яғни біздің қызметтерге.

Не істеу керек? Бар алтынымды жинап, жұмысшыларыма жалақы төлеу үшін ломбардқа ломбардқа қойдым. Бір ай немесе одан да аз уақыт өткен соң, ақша пайда болған кезде, үш бума алтынның екеуі өтеледі. Бірақ сол сырғалар үшіншісінде қалды... Басқа зергерлік бұйымдар солардың қасында қалды, бірақ сегіз жыл өтсе де бұл менің әріптестерімнің сыйлығы еді, әлі күнге дейін жылы мұңмен есімде.

Құрметтілерім, жақсыларым

Осы жылдар ішінде FRESH CITY командасы үнемі жаңартылып отырады. Мұның әртүрлі себептері болды - декреттік демалыс, көшу немесе жаңа жұмыс ұсыныстары. Бірақ мен әрқашан олардың барлығы жаңа орнында табысқа жететінін нақты білемін. Өйткені журналымыз – өмір мектебі. Біз кез келген жағдайдан шығудың жолын және кез келген адамға көзқарас табуды үйретеміз. Қатаң мерзімдер, қарбалас күнделікті өмір – бұл мені де, барлық қызметкерлерді де шыңдады.

Алғашында біз бірге жұмыс істеген адамдардың кетуіне келісу қиын болды. Тіпті қызғаныш та болды. Бірақ содан кейін мен жұмысты ауыстыру қалыпты жағдай екенін түсіндім, ал өзіңізді әртүрлі салаларда іздеу өте жақсы. Айтпақшы, бұрынғы қызметкерлеріміздің барлығымен жылы қарым-қатынастамыз, тіпті кейбіреулерімен доспыз. Қазір мен адамдарға ризашылықпен жіберіп жатырмын, өйткені олар біздің жобаға өз жанын салды, және біздің жолдарымыз алшақтайтын уақыт келді. Әлі де біреу қайтып келсе де – мұндай сәттер әсіресе жанды жылытады.

Менің ойымша, ұжымдағы климат жетекшіге байланысты. Егер адам адекватты, адал, ашық, мейірімді және адал болса, соған сәйкес бірдей қызметкерлер таңдалады. Бұл мен үшін жақсы болуға ынталандыру. Өйткені менімен тек ең жақсы дизайнерлер мен журналистер ғана емес, жақсы, шынайы адамдар да жұмыс істегенін қалаймын.

Егер сіз оны шынымен қаласаңыз, жасаңыз!

2018 жылы Оралда қаптап кеткендей болдық. Сондықтан, бір менеджерді ертіп, Атырауға кеңсе ашуға бардым. Иә, бәрі дәл солай болды – біз ойладық, бардық, істедік. Кеңсе тауып, оны ашуға тура екі күн кетті. Бұл қадам жаңа клиенттерді табу және, былайша айтқанда, ықпал ету аясын кеңейту үшін қажет болды.

2020 барлығын өзгертті. Біз көбірек мобильді болдық. Пандемия барлығын қашықтықтан келіссөздер жүргізуге және тіпті көптеген жылдар бойы жеке кездеспей жұмыс істеуге үйретті. Сондықтан бұған дейін талпыныс болғанымен, Ақтауда кеңсе ашудың мәні болмады. Ал Ақсай Оралдың спутнигі іспеттес – бір-екі сағаттық жерде. «Ал, соны істе» қағидаты ұзақ мерзімді дәстүрдің - «Жыл сыйлығының» бастауын белгіледі. Көлікке отырып, досыма мерекені қалаймын деп шағымданғаным есімде. Кеңседе миға шабуыл жасағаннан кейін келесі күні біз бірінші марапатты дайындауға кірістік. Содан бері бұл әсірелеусіз қаланың No1 әлеуметтік шарасына айналды. Өйткені мұнда ресмиліксіз, бірақ еуропалық кештердің сүйкімділігімен қызықты, білікті тұлғалар жиналады. Марапаттау рәсімі, таңғажайып көрініс, жанды музыка, би, асхана, Оралдың жарқырауы мен сәні. Шын мәнінде, бұл біздің кітап клубымыз «Неге жоқ» деген қарапайым идеядан туындады, Fresh Bookcrossing. Яғни, журнал жылтыр парақтардан шығып, ортақ құндылықтар біріктірген қауымға, үлкен отбасына айналды.

Сүйіспеншілікпен, ЖАҢА ҚАЛА

FRESH CITY менің өмірімнің бір бөлігіне айналды. Менде журналдың барлық нөмірлерін және онымен байланысты жылы сәттерді сақтайтын бұлттық қойма бар. Сондай-ақ баспа нұсқаларының тұтас мұрағаты - оларда ерекше сиқыр бар. Мәселен, 50-ші шығарылым Атырауда кеңсенің ашылуына арналған. Сол кезде ішкі кедергіден өтіп, басқа қалаларда ашу оңай екенін түсіндім. Ештеңеден қорқудың қажеті жоқ. Біз қазір 100-ші шығарылыммен жұмыс істеп жатырмыз, мен үшін бұл тұрақтылықпен ерекшеленеді. Біз аяғымызға нық тұрамыз, мен ештеңеден қорықпаймын, өйткені ФРЕШ ҚАЛА менің қорқынышымды жойды. Амал жоқ, көрден ғана – шынын айтсам. Қалғанына келетін болсақ, сіз келіссөздер жүргізе аласыз, сатып ала аласыз немесе бір нәрсе ойлап таба аласыз.

Мен бәріне және ең бастысы өзіме дәлелдей алдым: қолымнан келетінімді, мен әлсіз емеспін, мені жай алып, ренжіту мүмкін емес. Бұрын өзін-өзі растау көбірек болатын, мен бұл дүниеде назар аударуға тұрарлық адам екенімді, кәсіби маман екенімді көрсеткім келді. Енді ешкімге ештеңе дәлелдегім келмейді. Адамның іс-әрекеті ол туралы жақсы айтады. Ұжыммен бірлесе отырып, Батыс Қазақстанның мәдени мұрасына, оның дамуына тек бизнес-қауымдастығы тұрғысынан ғана емес, жалпы қоғамға үлес қосып келе жатқанымызға сенімдімін.

10 жыл өтті. Осы уақыт ішінде басынан өткермеген нәрсе. Сондықтан мен өз ұжымыма және FRESH CITY басылымымен жұмыс істеген барлық адамдарға шығармашылықтары, мейірімді жүректері және кәсіби шеберлігі үшін алғыс айтқым келеді. Бұл журналдың дамуына жанын салған керемет адамдар. Әрбір эпизод сіздің бір бөлігіңізді қамтитынын біліңіз. Журналдың келесі шығарылымы - шағын өмір. Оның құрылуына біздің серіктестеріміз бен клиенттеріміз үлес қосады. Ынтымақтастық пен сенім үшін оларға үлкен рахмет. Бұл біз үшін өте құнды.

«FRESH CITY» журналын 150-ші және 200-ші нөмірлерімен бірдей мәртебеге ие, тек облысымыздың ғана емес, бүкіл Қазақстанның визит карточкасы болып қалатын кәсіби деңгейі жоғары басылымды атап өткім келеді.