Максим Будаев - человек-оркестр, художник с душой нараспашку и взглядом, проникающим сквозь слои реальности. «Свободный художник», - с улыбкой говорит он о себе, и в этой фразе - вся его суть, вся жажда творить без границ и рамок.
Автор: Редакция Fresh City
Любовь к рисованию зародилась у Максима ещё в детстве. После школы - колледж, профессия художника-оформителя. Полученные знания стали фундаментом для будущих свершений, но настоящий университет жизни ждал его за стенами учебного заведения. Русский драматический театр имени А.Н. Островского стал для него подлинной творческой лабораторией. Годы, проведённые в театре, научили видеть мир через призму драматургии, чувствовать эпоху и характер. Он прошёл путь от рядового оформителя до главного художника театра. А это, как известно, второй человек после режиссёра, его правая рука, вместе с которым создаётся многомерный мир, где живут не только герои постановки, но и сам зритель.
«Сценография - искусство создания художественного образа спектакля с помощью декораций, костюмов, грима, театральной техники. Язык театрального художника - это язык пластики, цвета, света, фактур. Без сценографии не может состояться ни один спектакль, ни одно действо. Художник - соавтор режиссёра, сопостановщик спектакля. Каждый новый проект ставит перед сценографом особые задачи, требующие точного и выразительного образа, фантазии и творческого подхода», - объясняет Максим.
Театр - это коллективный труд, где каждый штрих и каждая деталь подчинены общей концепции. И даже самый талантливый художник остаётся немного заложником чужой идеи. В какой-то момент к Максиму пришло ощущение, что пора что-то изменить в своей жизни.
И он ушёл из театра - в свободное плавание.
Уже после его ухода театр выступил на гастролях в Алматы, представив триумфальную программу из четырёх спектаклей: «Двенадцатая ночь», «Жизнь и приключения коммерсантки Анны Ф.», «Женитьба», «Маленькая Баба Яга». Наряду с талантливой игрой актёров, зрители отметили и работу театрального художника.
Сегодня Максим Будаев - мастер, не боящийся экспериментов. Он пишет пейзажи, пронизанные ностальгией по ушедшему времени, по безмятежному детству, по тихим улочкам родного города. Его картины - это «ностальгическая реальность», как он сам её называет. В них - тихая грусть, светлая надежда и неуловимая красота мгновения.
«У меня сегодня много творческих планов. К примеру, хочу стать участником выставок в Москве. И в этом направлении уже идёт работа», - говорит он.
Но Максим не ограничивается холстом и красками. Он выходит на улицы города, чтобы превратить серые стены в яркие произведения искусства - муралы. Огромные, масштабные, захватывающие дух. Его работы - не просто украшение городской среды, а диалог с жителями, попытка сделать мир вокруг красивее и добрее.
Создание мурала - процесс сложный и кропотливый, требующий от художника не только мастерства, но и глубокого понимания пространства и контекста. Прежде чем приступить к работе, необходимо изучить архитектуру здания и его окружение, чтобы вписать произведение гармонично. Каждая работа утверждается на худсовете при акимате города, в состав которого входят архитекторы, художники и деятели культуры.
Ко Дню города Максим вместе с командой единомышленников создал несколько муралов, преобразивших облик зданий. Это был заказ акимата, но для художника - возможность подарить горожанам радость и вдохновение. И ему это удалось: жители в восторге. Яркие, запоминающиеся, наполненные смыслом, эти работы стали настоящим украшением города. К тому же, творения Максима украшают стены не только в Уральске, но и в других городах Казахстана.
«Мы работали в паре с Дарьей Полищук. Она тоже давно занимается муралами», - рассказывает он.
Что делает работы Максима Будаева такими привлекательными? Во-первых, талант - умение видеть красоту в простом и передавать её на холсте. Во-вторых, искренность - он рисует то, что чувствует, что его волнует. В-третьих, профессионализм - за плечами годы учёбы и театральной работы, давшие бесценный опыт и понимание законов композиции, цвета и формы.
Но главное - свобода. Свобода мысли, свобода творчества, свобода самовыражения. Он не боится быть собой, не боится экспериментировать, не боится идти своим путём. Он - свободный художник, живущий и творящий по законам сердца.
Глядя на его работы, понимаешь: искусство - это не просто красивая картинка. Это способ общения с миром, возможность выразить свои чувства и мысли, способ сделать окружающий мир лучше и прекраснее.
Фотографии живописи - Марина Будаева
Афиши предоставил Руслан Джумахметов
Свободный полёт Максима БудаеваСвободный полёт Максима БудаеваСвободный полёт Максима БудаеваСвободный полёт Максима БудаеваСвободный полёт Максима БудаеваСвободный полёт Максима БудаеваСвободный полёт Максима Будаева
Максим Будаевтың еркін ұшуы
Максим Будаев – бір кісілік оркестр, ақиқаттың қат-қабат қабаттарына сіңіп кететін жаны ашық, көзқарасы бар өнерпаз. «Еркін суретші», - дейді ол күлімсіреп, және бұл фраза оның бүкіл болмысын, шекарасыз және шеңберсіз жасауға деген бүкіл шөлін қамтиды.
Максимнің сурет салуға деген сүйіспеншілігі бала кезінен басталды. Мектептен кейін - колледж, графикалық дизайнер мамандығы. Алған білім болашақ жетістіктерге негіз болды, бірақ оны оқу орнының сыртында нағыз өмір университеті күтіп тұрды. А.Н. атындағы орыс драма театры. Островский ол үшін нағыз шығармашылық лабораторияға айналды. Театрда өткен жылдар дүниені драма призмасы арқылы көруге, дәуір мен мінезді сезінуге үйретті. Ол қарапайым дизайнерден театрдың бас суретшісіне дейін жетті. Ал бұл режиссерден кейінгі екінші тұлға, оның оң қолы, онымен бірге қойылым кейіпкерлері ғана емес, көрерменнің өзі де өмір сүретін көп өлшемді әлем құрылатыны белгілі.
«Сценография – декорацияны, костюмдерді, гримді және театр техникасын пайдалана отырып, спектакльдің көркем бейнесін жасау өнері.Театр суретшісінің тілі – пластика, түс, жарық, текстура тілі. Сценографиясыз бірде-бір спектакль немесе әрекет орындалмайды. Суретші пьесаның қосалқы режиссері және қосалқы режиссері. қиял және шығармашылық көзқарас», - деп түсіндіреді Максим.
Театр – әрбір штрих, әрбір деталь ортақ ұғымға бағынатын ұжымдық жұмыс. Тіпті ең дарынды суретші де біреудің идеясының кепілі болып қала береді. Бір кезде Максим өмірінде бір нәрсені өзгертудің уақыты келді деген сезімге келді.
Ал ол театрдан кетті - еркін жүзумен айналысады.
Ол кеткеннен кейін театр Алматыға гастрольдік сапармен шығып, төрт спектакльден тұратын салтанатты бағдарламаны ұсынды: «Он екінші түн», «Іскер әйел Анна Ф.ның өмірі мен шытырман оқиғалары», «Үйлену», «Кішкентай Баба Яга». Көрермендер талантты актерлік шеберлікпен қатар театр суретшісінің еңбегін де ерекше атап өтті.
Бүгінде Максим Будаев тәжірибеден қорықпайтын шебер. Ол өткен уақытты, сабырлы балалық шағы, туған қаласының тыныш көшелері үшін сағынышқа толы пейзаждарды салады. Оның картиналары «ностальгиялық шындық» деп атайды. Оларда тыныш мұң, жарқын үміт және осы сәттің әсемдігі бар.
"Бүгін менің шығармашылық жоспарым көп. Мысалы, мен Мәскеудегі көрмелердің қатысушысы болғым келеді. Бұл бағытта жұмыс қазірдің өзінде жүріп жатыр", - дейді ол.
Бірақ Максим кенеп пен бояумен шектелмейді. Ол сұр қабырғаларды жарқын өнер туындыларына - қабырға суреттеріне айналдыру үшін қала көшелеріне шығады. Ауқымды, ауқымды, таң қалдыратын. Оның туындылары – бұл қала ортасын безендіру ғана емес, тұрғындармен диалог, айналадағы әлемді әдемі және мейірімді етуге талпыныс.
Қабырға суретін жасау - суретшіден шеберлікті ғана емес, сонымен қатар кеңістік пен контекстті терең түсінуді талап ететін күрделі және қиын процесс. Жұмысқа кіріспес бұрын ғимараттың және оның айналасының сәулетін, жұмысты үйлесімді түрде үйлестіру үшін зерттеу керек. Әр туындыны қала әкімдігі жанындағы сәулетшілер, өнер және мәдениет қайраткерлері бар көркемдік кеңес бекітеді.
Қала күніне орай Максим пікірлес адамдар командасымен бірге ғимараттардың сыртқы келбетін өзгертетін бірнеше қабырға суреттерін жасады. Бұл әкімдіктің бұйрығы болса, суретші үшін қала тұрғындарына қуаныш пен шабыт сыйлауға мүмкіндік болды. Және ол сәтті болды: тұрғындар риза болды. Жарқын, есте қаларлық, мән-мағынаға толы бұл туындылар қаланың нағыз сәніне айналды. Сонымен қатар, Максимнің туындылары Оралда ғана емес, Қазақстанның басқа қалаларында да қабырғаларды безендіреді.
«Біз Дарья Полищукпен бірге жұмыс істедік, ол да бұрыннан қабырға суреттерін жасайды», - дейді ол.
Максим Будаевтың шығармаларын соншалықты тартымды ететін не? Біріншіден, дарындылық – сұлулықты қарапайым түрде көріп, оны кенепте жеткізе білу. Екіншіден, шынайылық – ол нені сезінсе, соны салады. Үшіншіден, кәсіби шеберлік – артымызда баға жетпес тәжірибе мен композицияның, бояудың, пішіннің заңдылықтарын түсінуге мүмкіндік берген оқу және театр жұмысы жылдар.
Бірақ ең бастысы - еркіндік. Ой еркіндігі, шығармашылық еркіндігі, сөз бостандығы. Ол өзі болудан қорықпайды, тәжірибе жасаудан қорықпайды, өз жолымен жүруден қорықпайды. Ол – өз жүрегінің заңдылығымен өмір сүріп, жарататын еркін суретші.
Оның жұмысына қарап, түсінесіз: өнер жай ғана әдемі сурет емес. Бұл әлеммен қарым-қатынас жасау тәсілі, сезімдеріңіз бен ойларыңызды білдіру мүмкіндігі, айналаңыздағы әлемді жақсырақ және әдемі ету тәсілі.
