Бизнес и индустрия • FRESH CITY •

Волны чертежей под парусами точности и вдохновения

В кораблестроении, где инженерные решения, точность, внимание к деталям и высокая ответственность стоят на первом месте, немногие могут представить женщину на позиции руководителя. Однако Тамара Сайгакова, начальник конструкторского бюро Уральского судоремонтного завода, доказала, что женщина может всё - даже преуспеть в таком нелёгком деле, как проектирование и строительство кораблей.

Автор:
Волны чертежей под парусами точности и вдохновения

Представительницы прекрасного пола в конструкторских бюро всегда были редкостью, а женщина-кораблестроитель - и вовсе нечто фантастическое. Но такая уникальная женщина живёт и работает в нашем городе. Её работы - это не просто строгие чертежи и технические решения, а пример того, как мечта и талант, вкупе с профессионализмом, могут разрушить любые стереотипы, оставив яркий след в истории не только нашего региона, но и всей Республики.

Тамара Валерьевна пришла на завод в 1988 году, окончив Горьковский институт инженеров водного транспорта с дипломом инженера-кораблестроителя. На вопрос о том, что повлияло на столь необычный для женщины выбор профессии, она рассказывает, что всегда интересовалась кораблями. В детстве любила смотреть фильмы об отважных мореплавателях, а свои первые проекты начала создавать ещё в ранние годы, рисуя красивые парусники и мастеря бумажные кораблики. В старших классах уже всерьёз задумалась о профессии конструктора, а выбор судостроения, вероятнее всего, был предопределён генами. Как признаётся Тамара Валерьевна, её предки были связаны с пароходством: прадед был судовладельцем и водил баржи с грузом по Волге.

- В институте я познакомилась со своим мужем, он родом из Уральска. На четвёртом курсе приехала сюда на практику - завод меня впечатлил, очень понравилось. А после окончания вуза меня пригласили сюда на работу. Сначала работала в цеху мастером, затем начальником производства, потом перешла в технический отдел, - рассказывает Тамара Валерьевна.

Тамара Сайгакова застала для завода не самые лучшие времена - как раз началась перестройка, и многие производства, не выдержав натиска «дикого капитализма», обанкротились. Подобная незавидная участь ожидала и судоремонтный завод: директора менялись один за другим, а материально-техническая база уникального предприятия распродавалась. Сайгакова вспоминает, как за один год сменилось девять директоров.

- Конечно, это было очень тяжело - видеть, как наши суда, которые мы здесь собирали, ремонтировали, ухаживали за ними, просто распиливают на металл. Много чего потеряли, - вспоминает Т. Сайгакова.

В то время многие специалисты уволились, среди них была и Тамара Валерьевна. Она вернулась на завод с приходом на пост директора В. Б. Самсонова. С тех пор она бессменно трудится на предприятии. За более чем 37 лет работы по её чертежам были построены многочисленные суда, различные плавучие станции, морские баржи для Каспия, понтонные мосты, мотозавозни для технического флота и многое другое. Проектирование и строительство судов сродни произведению искусства - каждый проект уникален. Особого внимания заслуживает причал для ВМФ Республики Казахстан. Этот проект стал знаковым, поскольку сочетал в себе не только инженерные решения, но и стратегическую важность для страны. Ответственность за такие объекты невообразимо велика. Ещё один стратегически важный объект - насосная станция для УКООС, гидротехническое сооружение длиной 49 метров и шириной 12 метров, где установлено восемь агрегатов. Кораблестроение - это не просто создание судна. Это сложнейший процесс, в котором важна каждая деталь. Ведь судно, независимо от его назначения - будь то плавучая станция или теплоход - должно быть безопасным, надёжным и долговечным. На вопрос о том, что самое интересное в работе конструктора, Тамара Валерьевна отвечает: «Создание судна - это же и есть самое сложное». Несмотря на масштабы конструкций, здесь играет роль даже сотая доля миллиметра.

- Заказчик предъявляет характеристики, и мы под эти требования разрабатываем инженерные решения. В проект закладывается всё: каким должен быть металл, профили, краска, расходники и многое другое - каждая мелочь прописывается.

На самом деле, в нашей работе не так много места для творчества - всё строго подчинено законам. Нужно просчитать остойчивость, управляемость, непотопляемость, и уже исходя из этих основных требований разрабатывается дизайн судна. Сначала создаётся эскизный проект - теоретический, очень сложный чертёж. Мы проектируем только суда с простыми обводами: мелкосидящие, с плоским дном, прямыми бортами и водомётным двигателем, так как ограничены глубиной нашего Урала. Разработка и утверждение проекта занимает около полугода. Все чертежи и техническая документация проходят обязательное согласование в Регистре судоходства РК и находятся под их контролем. Наиболее запоминающимся и интересным стал проект пассажирского теплохода на сто человек, созданного по примеру прогулочных питерских «Фонтанок», а также насосной станции для УКООС, - рассказывает Т. Сайгакова. Самым приятным моментом для начальника конструкторского бюро, как и для всех сотрудников завода, является спуск судна на воду. По традиции право разбить бутылку шампанского о борт корабля всегда предоставляется Тамаре Валерьевне. Она - единственная во всём Казахстане женщина-инженер-кораблестроитель. Построенные по её чертежам суда ещё долгие годы будут верой и правдой служить людям.

По маминым стопам

Дочь Тамары Валерьевны, Евгения Сайгакова, тоже трудится на Уральском судоремонтном заводе - она инженер производственно-технического отдела. По окончании Уральского строительного техникума работала на заводе металлоизделий, а в 2016 году пришла на судоремонтный завод.

На её хрупких женских плечах лежит большая ответственность. Именно она занимается подбором и закупкой материалов, ищет надёжных поставщиков, заключает договоры, обеспечивает логистику. Евгения знает все технические характеристики металла, оборудования и всего, что требуется для качественного ремонта и строительства судов. От её профессионализма зависит весь производственный процесс.

- Сейчас в основном работаем с отечественными поставщиками, раньше приходилось заказывать и доставлять из РФ. Отрадно, что местный рынок расширяется. В этом плане работать стало легче: металл и многое из оборудования заказываем здесь, в Казахстане, с заводов Алматы и Астаны. Это, конечно, выгоднее, так как логистика обходится дешевле, и оплату провести проще. Несмотря на все сложности и ответственность, моя работа мне очень нравится, - говорит Евгения Сайгакова.

На вопрос о том, как работается женщинам в чисто мужском коллективе, мать и дочь отвечают, что очень легко.

- Просто каждый сотрудник у нас делает свою работу на совесть и гордится результатами своего труда, - говорит начальник конструкторского бюро Тамара Сайгакова.

Дәлдікпен және шабытпен жүзетін сызбалар толқындары

Инженерлік, дәлдік, егжей-тегжейге назар аудару және жоғары жауапкершілік бірінші орында тұрған кеме жасауда көшбасшылық лауазымдағы әйелді елестете алатындар аз. Дегенмен, Орал кеме жөндеу зауытының конструкторлық бюросының жетекшісі Тамара Сайғақова әйел адамның қолынан бәрі келетінін, тіпті кемелерді жобалау мен құрастыру сияқты қиын жұмыстың да сәтті орындалатынын дәлелдеді.

Әділ жыныстың өкілдері әрқашан конструкторлық бюроларда сирек кездеседі, ал кеме жасаушы әйел - бұл фантастикалық нәрсе. Бірақ мұндай бірегей әйел біздің қалада тұрып, жұмыс істейді. Оның туындылары жай ғана қатаң сызбалар мен техникалық шешімдер емес, арман мен талант кәсіби шеберлікпен қосылып, кез келген таптаурындарды жойып, облысымыздың ғана емес, бүкіл Республикамыздың тарихында жарқын із қалдыра алатынының үлгісі.

Тамара Валерьевна зауытқа 1988 жылы Горький атындағы су көлігі инженерлері институтын кеме жасау инженері мамандығы бойынша бітірген. Әйелдің мұндай ерекше мамандық таңдауына не әсер етті деген сұраққа ол әрқашан кемелерге қызығушылық танытқанын айтады. Бала кезінде ол батыл матростар туралы фильмдерді көргенді ұнататын және ол өзінің алғашқы жобаларын өмірінің алғашқы жылдарында жасай бастады, әдемі желкенді қайықтар мен қағаздан қайықтар жасай бастады. Орта мектепте мен дизайнер болу туралы қатты ойладым, ал кеме жасауды таңдау гендермен алдын ала анықталған болуы мүмкін. Тамара Валерьевна мойындағандай, оның ата-бабалары кеме қатынасымен байланысты болған: оның арғы атасы кеме иесі болған және Еділ бойымен жүк таситын баржаларды жүргізген.

– Күйеуіммен институтта танысқанмын, ол Оралдан. Төртінші курста тағылымдамадан өтуге келдім – зауыт маған қатты әсер етті, маған қатты ұнады. Ал университетті бітіргеннен кейін мені осында жұмысқа шақырды. Алғашында цехта бригадир, кейін өндіріс меңгерушісі, кейін техникалық бөлімге ауыстым», – дейді Тамара Валерьевна.

Тамара Сайғақова зауыт үшін қолайлы уақытты таппады – қайта құру енді ғана басталып, «жабайы капитализмнің» шабуылына төтеп бере алмаған көптеген өндіріс орындары банкротқа ұшырады. Кеме жөндеу зауытын да осындай тосын тағдыр күтіп тұрды: директорлар бірінен соң бірі ауысып, бірегей кәсіпорынның материалдық-техникалық базасы сатылып кетті. Сайғақова бір жылда тоғыз директордың қалай ауысқанын еске алады.

– Әрине, өзіміз құрастырған, жөндеген, осында қараған кемелеріміздің жай ғана металдан араланғанын көру өте қиын болды. Біз көп нәрсені жоғалттық», - деп еске алады Т.Сайғақова.

Ол кезде көптеген мамандар жұмыстан кетті, олардың арасында Тамара Валерьевна да бар еді. Ол зауытқа В.Б. келуімен оралды. Самсонов директор болды. Содан бері ол компанияда үздіксіз жұмыс істейді. Оның сызбалары бойынша 37 жылдан астам жұмыс барысында көптеген кемелер, әртүрлі жүзу станциялары, Каспий теңізіне арналған теңіз баржалары, понтондық көпірлер, техникалық флотқа арналған моторлы көлік цистерналары және тағы басқалар салынды. Кемелерді жобалау және жасау өнер туындысына ұқсайды - әрбір жоба бірегей. Қазақстан Республикасы Әскери-теңіз күштеріне арналған айлақ ерекше назар аударуға лайық. Бұл жоба инженерлік шешімдерді біріктіріп қана қоймай, сонымен бірге ел үшін стратегиялық маңыздылығымен ерекшеленді. Мұндай нысандарға жауапкершілік елестету мүмкін емес. Тағы бір стратегиялық маңызды нысан – УКЕПОС-қа арналған сорғы станциясы, ұзындығы 49 метр, ені 12 метр гидротехникалық құрылыс, онда сегіз қондырғы орнатылған. Кеме жасау тек кеме жасау ғана емес. Бұл әрбір деталь маңызды болатын күрделі процесс. Өйткені, кеме, оның мақсатына қарамастан - ол қалқымалы станция немесе моторлы кеме - қауіпсіз, сенімді және берік болуы керек. Дизайнердің жұмысындағы ең қызықты нәрсе не деген сұраққа Тамара Валерьевна: «Кеме жасау - ең қиын нәрсе», - деп жауап береді. Құрылымдардың масштабына қарамастан, мұнда миллиметрдің жүзден бір бөлігі де рөл атқарады.

- Тапсырыс беруші спецификацияларды ұсынады, ал біз осы талаптарға сай инженерлік шешімдер әзірлейміз. Жобаға бәрі кіреді: металл қандай болуы керек, профильдер, бояулар, шығын материалдары және тағы басқалар - әрбір ұсақ-түйек жазылған.

Шындығында, біздің жұмысымызда шығармашылыққа көп орын жоқ - бәрі қатаң түрде заңдарға бағынады. Тұрақтылықты, басқаруға қабілеттілікті және суға батпайтынды есептеу қажет және осы негізгі талаптарға сүйене отырып, ыдыстың дизайны жасалады. Біріншіден, алдын ала жоба жасалады - теориялық, өте күрделі сызба. Біз тек қарапайым сызықтары бар кемелерді ғана жобалаймыз: ағыны таяз, түбі тегіс, бүйірлері түзу және су ағыны қозғалтқышы бар, өйткені біз Оралдың тереңдігімен шектелеміз. Жобаны әзірлеу және бекіту алты айға жуық уақытты алады. Барлық сызбалар мен техникалық құжаттамалар Қазақстан Республикасының Кеме қатынасы тіркелімімен міндетті түрде бекітіледі және олардың бақылауында болады. Ең есте қалғаны және қызықтысы Санкт-Петербордың «Фонтанка» серуендеу қайықтары үлгісінде жасалған жүз адамға арналған жолаушылар кемесі, сондай-ақ UKOSP үшін сорғы станциясының жобасы болды, дейді Т.Сайғақова. Барлық зауыт қызметкерлері сияқты конструкторлық бюро басшысы үшін де ең жағымды сәт – кемені суға түсіру. Дәстүр бойынша, кеме жағында шампан бөтелкесін сындыру құқығы әрқашан Тамара Валерьевнаға беріледі. Ол бүкіл Қазақстандағы кеме жасаушы жалғыз әйел инженер. Оның сызбалары бойынша жасалған кемелер көптеген жылдар бойы адамдарға адал қызмет етеді.

Ананың ізімен

Тамара Валерьевнаның қызы Евгения Сайғакова да Орал кеме жөндеу зауытында жұмыс істейді – өндірістік-техникалық бөлімнің инженері. Орал құрылыс техникумын бітіргеннен кейін металл бұйымдарын шығаратын зауытта жұмыс істеп, 2016 жылы кеме жөндеу зауытына келді.

Оның нәзік әйел иығына үлкен жауапкершілік жүктеледі. Ол материалдарды таңдайтын және сатып алатын, сенімді жеткізушілерді іздейтін, келісімшарттар жасайтын және логистикамен қамтамасыз ететін адам. Евгения металлдың, жабдықтардың барлық техникалық сипаттамаларын және кемелерді сапалы жөндеу мен құрастыруға қажеттінің барлығын біледі. Бүкіл өндіріс процесі оның кәсібилігіне байланысты.

- Қазір біз негізінен отандық жеткізушілермен жұмыс істейміз; бұрын Ресей Федерациясынан тапсырыс беріп, жеткізуіміз керек еді. Жергілікті нарықтың кеңейіп жатқаны қуантады. Осыған байланысты жұмыс жеңілдеді: біз металға және көптеген жабдықтарға осында, Қазақстанда, Алматы мен Астанадағы зауыттардан тапсырыс береміз. Бұл, әрине, тиімдірек, өйткені логистика арзанырақ және төлем оңайырақ. Қиындықтар мен жауапкершілікке қарамастан, өз жұмысым маған қатты ұнайды», – дейді Евгения Сайғақова.

Әйелдер ер адамдардан құралған командада қалай жұмыс істейді деген сұраққа анасы мен қызы бұл өте оңай деп жауап береді.

«Тек біздің әрбір қызметкер өз жұмысын адал атқарып, өз жұмысының нәтижесін мақтан тұтады», - дейді конструкторлық бюроның жетекшісі Тамара Сайғақова.